Bir kelebek olarak mı doğmalıydık
Kısacık ömrümüzü gelecek kaygısı duymadan yaşamak için
Yada bir levrek gibi mi olsaydık
Uçsuz deryanın içinde geçmişimizi her dakika unutmak için

Peki bir mahkum mu sayılırdık
Zincirleri başkasının elinde beklerken af için
Yada ulu bir çınarın gölgesinde yaşardık
Mutlu olabilmek veya özgürce gülebilmek için

Ya velveleli savaşların ortasına doğsaydık
Kime serzenirdik, kime yalvarırdık kurtulmak için
Yada huzur dolu bir salıncakta sallanırdık
Çimen kokardı etrafımız, yeter miydi huzur için

Belki sıkılır sonsuz hayaller kurardık
Hayal kurmak yeter miydi sonucuna varmak için
Yada birini kalbimize koyardık
Aşk kokardı çehremiz, fakat ağlardık için için

İnsan gibi yaşadık, insan gibi yandık
Faniydik dünyanın manzarasına kandık
Yolun sonu göründü ve rüyadan uyandık.