1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
656
Okunma
Acı, ağrı, sızı aman vermiyor
Yürekte sıkıntı hiç eksilmiyor
Engeller, güçlükler fırsat vermiyor
‘Oh be dünya varmış!’ bir dedirtmiyor!
Bedeni, canı ve ruhu yoruyor
Sanki keskin bıçak gibi kesiyor
Enerji, umut ve zaman yitiyor
‘Oh be dünya varmış!’ bir dedirtmiyor!
Günler, aylar yılı hep kovalıyor
Yıllar hızla geçse de yorulmuyor
Sular bulanıyor, pek durulmuyor
‘Oh be dünya varmış!’ bir dedirtmiyor!
Yaşlandıkça insan çocuklaşıyor
Kapris küpü olup bencilleşiyor
Herkes için böyle, pek değişmiyor
‘Oh be dünya varmış!’ bir dedirtmiyor!
İşler istediğin gibi gitmiyor
İhtiyaçlar bir an bile bitmiyor
Az da yiyip içsen hayat sürüyor
‘Oh be dünya varmış!’ bir dedirtmiyor!
Seçil, kalan sağlar bizimdir, diyor
Elbet o da fâni, bunu biliyor
Allah’tan herkese şifa diliyor
‘Oh be dünya varmış!’ bir dedirtmiyor!
16.11.2016
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz