HAYATIM (178)

Acı ızdırap ve çile.
İşte hayatım bu benim.
Yalnızlığa sırdaş olmak.
İşte hayatım bu benim.

Ne soruyorsunuz bana.
Sorun beni durdurana.
Yalnızlığım oldu ana.
İşte hayatım bu benim.

Çocukluk ne bilemedim.
Gençliğimde gülemedim.
Sevdalı gül deremedim.
İşte hayatım bu benim.

Temizdim iyiydi huyum.
Çağlayıp akardı suyum.
Çalışmaz oldu beş duyum.
İşte hayatım bu benim.

Duygu ve hislerden başka.
Tövbe ettirendir aşka.
Yalnızlıklar okka okka.
İşte hayatım bu benim.

En sevdiğim varlıklardan.
Eşten dosttan arkadaştan.
Uzaklaştım hep hayattan.
İşte hayatım bu benim.

Sırdaşım oldu yalnızlık.
Dertleşiriz ılık ılık.
Alın yazımdır ayrılık.
İşte hayatım bu benim.

Ufalmayıp irileşen.
İrileştikçe devleşen.
Yalnızlığımdır dertleşen.
İşte hayatım bu benim.

Derler ki; niçin kaçarsın.
Boşluklara kol açarsın.
Ben derim ki; her şey kalsın.
İşte hayatım bu benim.

Aksa da gözlerimden yaş.
Yiter gider yavaş yavaş.
Benim yaşantım bir savaş.
İşte hayatım bu benim.

Düşerim doğdum doğalı.
Kader ki, böyle olmalı.
Bilmem nasıl anlatmalı.
İşte hayatım bu benim.

Daha sormayın söylemem.
Bir şey vermeyin eylemem.
Zayi bir ömre gülemem.
İşte hayatım bu benim.

İlhan ATEŞ (Zayi Ozan)
Ordu, 01/02/1981 Salı
Yayın : 09/11/2016 Çrş.
www.edebiyatdefteri.com/siir/1057654

Şiirin Hikayesi :
Mayıs 1980 sonu itibarıyla askerden dönmüş
iş peşine düşmüştüm. 12 Eylül 1980 hareketi ile
iş alımları tamamen donduruldu. Herkes gibi
bende beklemek zorunda kaldım. Mevsim kış
geceler uzun. Bu şiiri böyle soğuk bir gecede
’işte hayatım bu benim’ diye kaleme almıştım.
Tamamen doğaçlama bir şiirdir.