Sevgi okunu çıkar sevdiğim yüreğimden,
Derinlerde sen varsın,
Beni de mutluluk sarsın,
Sen bende cansın.







Hiç hayallerini bile ucuza satmadım senin,
Paylaştım tüm organlarımla sevgini,
Ve yorgan yapıp;örttüm üstüme,
Ay kokulu akşamlarda; kıskanıldı yüzün birtanem.



Kadın baldı,petekti,
Az daha öldürecekti.



Sen uykularımı böldün,
Beni hor gördün,
Baktın güzel gözlerinle;
Süründürdün,süründürdün.



Yangınları;su söndürür,
Sevgileri; ayrılıklar öldürür.


Parlıyordu hasretin gözleri,
Şeytan nöbetteydi,
Elleri tetikteydi,
Kör olmuştu gönlümün gözleri,
Bütün kötülükleri bana etmekteydi.





Ben sarışınlardan hoşlanırım,
Esmerler güzelse;sarılmazmıyım,
Kız güzel,sempatik olursa;
İsterse zenci olsun;
Diğerlerine darılmazmıyım.


Kar gibi düşerken gözyaşın,
Saniyeleri özlemle çarparken,
İçinde oluşurken gökkuşağı,
Oysa sevgi yağmurları;
Seni çoktan terk etmişti.





İçtim hayalini;
Her saniye dakika,
Bu şehir güzel;
Sen bir harika.




Gönlümü;
Sıcak bakışlarınla kaynatıyorsun,
Birden yakıyorsun aklımı;
Dumanımı seyrediyorsun,
Bağlıyor sevgin iliklerimi;yetinmiyorsun,
Hayallerimin sihirbazı oldun sen,
Yağmur oldun dinmiyorsun.


Senin duygularının aynısı bende,
Ve sen görünürsün kalbimde.



Kar altında kalmış ayakkabısı,
Buza kesmiş umudu,
Sevgiyi çıplak yaşamış;
Arzuysa;yüreğinde mermi.



Bu mutluluk pozu sahte,
Kir bulunmaz gerçekte,
İnsan güzel işler yaparsa;
Bitirmez onu ölmekte.




Gecenin böceklerine döndü dostlarım;
Çok menfaatçi,
İki satır arasında duygu;
İnsanların değerli değil artık içi.




Sabah,öğlen,akşam,
Bir güzel bulsam,
Yüzüne baksam baksam
Mışıl mışıl uyusam.



Şehrin havasından oldu;
Özgürlük çarptı beni,
Her gün bir güzelleyim;
Seviyorum farklı teni...





Desen ki sus bana;
İçimde yaram ağlar,
Hasret yüreğimde;
Kabuk bağlar,
Aşkını getirir mi bana;
Devrilip gitse çağlar.



Bozuk; ruhumun dizilişi,
Evlenmez akıllı kişi...



Birden boşlukta buluvermişti kendini,
Sevdiği HAYIR’ ı yapıştırmıştı alnına,
İçine bir karanlık çökmüştü,
Yüreği depremleri yaşıyordu,
Çok büyüktü şiddeti...





Mevsimlerde yürür; sevdalarım gibi,
Karın doyurur yakamozlar,
Deniz bile cilveli,
Kıskansın genç kızlar



Senin kokunu özledim yarim,
Hiç bir mevsime benzemeyen bakışlarını,
Yüzüme süresim geldi...
Koptu özlemimin iliği,
Ay öptü seni,
Ben öptüm.



siyAH,EyvAH...



Kaf dağının ardındadır mutluluk,
Ne oldu da bize;böyle hayallere tutulduk.




Mutluluk bulanındır,
Ölüm solanındır.


Hanımı iyi olanların gözleri mercek,
Hanımı kötü olanlar;delirecek.



Çirkinliğe aşık olanı görmedim,
Hakikat gibi hiç bir şeyi sevmedim



Bir kahpeliğe,bir ite,
Bazen teslim olur cihan bir bite.



Gözlerine sürme çek sakın ağlamasın,
Ateş acımasızdır, yürekleri dağlamasın.



Umut yüklü ternlerin; yolu yok,
Çok arzu edersin ;sonu yok.



Elbet çocuklarında düşleri var,
En önemlisi;masum bir gülüşleri var.




’Taş kalplilerinde aşk yaşaması dileği ile’








İnsanın modernliği;düşüncede başlar.


Bütün cihan birleşse;bir filozofun sözünün değerini ödeyemez.



Aptallık kanına işleyenin;ölüm çaresidir.



En güzel resim ruhlarla çizilir;en kötü resim de öyle.



Yüzü gülen;seni de güldürür.



En kötüsü;hayatın insanı inkar etmesi.




Madde;mutluluk değildir.



Sarıyı,dayıyı,darıyı,karıyı seviyorum...



Sözü kısa;gülüşleri uzun tutalım dostlar.




Mutluluk narası atanları;bir kahraman olarak görüyorum ve seviyorum.





27. ocak 2o16


Mersin