...Koskoca bir çınardım,
Kolllarım sararken tüm kandaşlarımı
Yapraklarımın gölgesi yeterdi
Tüm Cihan’a...
...Uzanırdı ellerim dört bir yana
Dalgalanırken türk’ün sancağı
Sus pus olurdu haçlının kancığı.


...Koca çınardı benim adım.
Adaletin kılıncı varken elimde
Nizamı alem türküleri, Allah dilimde
Umutlarımız asıkken her bir dalımda
Göklere erdirmiştik kutlu sancağı...


...Kutlu çınardı benim adım.
Türk’tük biz hem de hasından.
Toyumuz olurdu her çıktığımız sefer
Mehteran giderken ordu başından
Yeri göğü titretirdi sele dönmüş nefer...


...Türk’tük biz; güçlü, imanlı;
Her kara güne Güneş gibi doğan
Türk’e düşman, yan gözle bakanı
Şahin, kartal olup; gözlerini oyan.


...Türk’tük biz, Türk!...
Gözü kara, sözü kurşun,
Dolu’yduk göklerden yağan
Korku salardı cihana duruşum.
Şimşektik, yıldırımdık,
Cehennemlere dalan...

...Türk’tük biz Türk!...
Tarih yazan, mezar kazan zalime
Meydan okuduk asırlarca ölüme
Gözmü yumduk şimdi vatan ahvaline?..


Çınarın gazelleri savrulur şimdi
Çökerken üzerimize kara bulutlar.
Hani!..
Dal da bizim di, gazelde bizimdi?..
Vatan bizim, bayrak bizim, Türk’lük özümdü.
Hani!..
’’Önce Vatan’’ son sözümdü.
Bağrımızda palazlandı kuduz itler...


Yine Bozkurtlara düştü sürek avları
Büyütmek yeşertmek Kutlu Çınarları
İlle vatan! ille vatan; feda ona kanları
Düşmeyecek bu bayrak,emin olsun şehitler...




Erdinç SERT