ROTA
Kayıp rıhtımların içine gizlenmiş hazineler;
Gözlerimi sizde bıraktım ben.
Rıhtımdan kaldırdım kulaç kulaç yüzmeyi;
Unuturcasına hatırladım.
Yer almadığım sıra dağlardı .
Beni volkan sıklığında ayıklayan sevdanın;
Bin çeşitli mahşerinde;
Kalben araftayım.
Ne günahlarım ne sevaplarım;
Mekana ait değildi.
Bana hiç değildi.
Güldü gür pınarları akan gözlerim;
Senin gözlerine yazdığım ilk şiirde.
Sonları unuturcasına;
Bilirdim.
Çünkü sonlarım hep kötüydü;
Kötü kahraman olmadan.
Bitiyordu hazin yamaçlarından;
Düşen tükenmişlikler gibi.
Yoruluyordu;
Bedenim ve meskenim;
İçinde sayıklanan bir avuç hatıra;
Sayıklıyordu gizemin içinde mahşerleşen sevda;
Suçlanıyordu her kurulmayan cümlenin;
Ederine biçilmeyen duanın ehemmiyetinin;
Sendelenmesinde çıkan isyanın,
Adımlarıydı bunlar.
Rota kırılmıştı kalben.
Ne yana dönsen buzdağları.
Buzullara yazmadan üstelik.
Kıvanç duyulamıyordu acının beşiği.
Sallanıyordu ne yana dönse.
Rotanın şaşkına dönen nidalarında...