![]() KırmızıSus Şimdi sus En ufak çıtırtıyı kaldıracak derman yok bende Sanki Çok yüksek bir kayalıktan atlamışım Kulaklarımı kapatmış deniz Görüş alanım flu Gittikçe lacivertleşen bir mavi Gittikçe sessizlik Gittikçe hiçlik Eller yükseldikçe huzur bulur Ben battıkça Ve lacivert siyaha mı çalıyor ne İşte karanlık ... Sus ... Teleskoplarla Mikroskopların savaşı -Demiştim- Yani dışımızda aradığımız gerçek İnadına saklanmış içimize Sen şimdi kendini güneş sanıyorsun ya Ve ben Sen olmayınca Batıyorum ya karanlıklara Öyle değil işte Battıkça kendi güneşini yaratıyor insan Battıkça yeniyor siyahı Bir kapı açılıyor aniden Bir ışık tüneli önce Sonrası olduğu gibi ışık Yormuyor ama Kamaştırmıyor insanın gözünü Ve komik gelecek belki Hiç gölgesi yok gördüklerimin ... Sus ... Tonu değişti beyazın Süt rengi bir kapıdan geçiyorum Süt rengi bir rüzgar esiyor Ve ben bir damla kan gibi kırmızıyım savrulmalar haziran 2016 |
batmayı seviyor insan
yüreğine sağlık abi can...