Şaşkınsın biliyorum.
Akıl almıyor çünkü bu aşkın bittiğine.
Tüm sözlerin tükendiğine,
Tohumun toprağından ayrılıp gittiğine...

Bin kere düşünsem bir kere göze alamazdım.
Milyon kere denesem senden kopamazdım.
Ayrılamazdım...
Ah be sevgili ah, öğrendim ki,
Bu hayatta olmaz diye bir şey olmazmış.
İmkansız diye bir şey imkansızmış.
Ne kadar seversen sev,
Kaderde pusu atıp bekleyen bir ayrılık varmış.

Düştüm gidiyorum işte yollara.
Menzilimi bilmeden, önümü görmeden.
Yaşamadan ama aynı zamanda da ölmeden,
Yanmadan lakin hiçte sönmeden,
Gidiyorum bak ne seni ne beni düşünmeden...

Dün gibi daha koşarak sana geldiğim,
Dün gibi seni kendim bildiğim.
Sana can dediğim, yüreğimi avuçlarına verdiğim.
Bugün topladım neyim var neyim yoksa.
Gidiyorum uzaklara ömrüm ne kadar yetiyorsa.

Hazırlıksız, tedariksiz.
Susuz ve bir lokma ekmeksiz,
En önemlisi de sevgisiz atıyorum adımlarımı,
Bir meçhule doğru hemde sebepsiz...
Oysa vaktiyle ne çok sebep vardı senden gitmeye.
Şimdi aklım ermiyor hiçbir şey bahane üretmeye,
Bu ayrılığı kalbime izah etmeye...
*
Şaşkınsın biliyorum...
Çünkü hiç beklemediğin bir anda,
Hiç ummadığın bir zamanda gidiyorum.
Yanıma tek bir anıyı almadan,
Sende tek bir parçam dahi kalmadan,
Gidiyorum...
Git dediğin zamanların aksine,
Kal dediğin anda gidiyorum.
Gelmişimi geçmişimi tek kalemde siliyorum...

Celal BAHAR - (#Sevimsizadam)