Şiir yazamayalı sevgili...
İçimde yumak yumak büyüyor sıkıntı..
Hayallerimin koridorlarında gulyabani...
Kalbimden damlıyor kırmızı bir akıntı..

Şarkı söylemeyeli sevgili..
Kulaklarımda yankılanır nankör çığlıklar..
Hayat korosunda en önde en ortadayım..
Seslensem de dinlemez beni bu sığlıklar..

Seni görmeyeli sevgili..
Unuttum insanları yüzleri ve güzellikleri...
Etrafımdaki yığınlarda hep sahte fıtratlar..
Biliyorum görmezden geldigim kimlikleri..

Beni sormayalı sevgili..
Senden soğudum kendimden kovuldum..
Ne sen bende kaldın ne de ben sendeyim..
Oysa ben kapında bekleyen sadık kuldum..

Biz olmayalı sevgili..
Sanki hiç yokmuşuz gibiyiz kaybolduk..
Seni sorsalar tanımam sen de beni bilmezsin..
En iyisi buydu ve biz bunun için yok olduk...

Seni yazmayali seni söylemeyeli sevgili..
Hiç yazmadım hiç konuşmadım hiç duymadım..
Gözlerim kör aşkım kül ve sen yok oldun..
Gerçek su ki sen bana, bende sana duymadım..
Tahir EXİN