Öyle şiirler sözler falan yazmayacağım
Bu sefer sana gelip seni ne kadar sevdiğimi
Anlatmak için dibi kadar cehennemin
Tavanı kadar sokağın demeyeceğim
Sana ne kadar beklediğimi anlatmak için
Ne hasta bekler sabahı
Ne şeytan bile günahı gibi
Şiirlerden de söz etmeyeceğim
Sevmeyi, beklemeyi bıraktım
Şuan bunları fark ediyorum
Sevmeyi, beklemeyi bırakmışım gerçekten
Sadece ve sadece dolu gözlerle
Bir kaç satır yazdığım cümlelerim
Yalnızlık varmış yalnızmışım anlıyorum.

Sevmedin, sevemedin, istemedim
Bu bir tercih buna saygı duydum duyuyorum
Anlamadığım hem hayır derken
Nasıl evet demeyi becerdin
Nasıl içimden çekip gitmene rağmen
Umut tohumlarını yeşerttin
Madem yalnızım tekim neden peşimdesin
Neden süzüyorsun öyle uzaktan
Usulca hepsi meraktan mı?
O kadar mı meraklısın.

Yoksa bir şeylerin mi ters gittiğini düşünüyorsun
Eğer böyleyse benim sana izah etmem gereken
Bir sorun bir problem var
Bu hem beni zayıf hem de zavallı hale getiren buydu
Sen gittin ya ama gidemedin
Bir de hem uzaktan bende kalıp
Hem de bende yakından ırak oldun ya
Bilhassa sebebi şudur
Beni hiç anlamadın
Hiç seni beni hiç tanımadın
Tanışmayı dahi denemedin
Sadece bana yukarıdan aşağıya
Acırcasına perdeli ve önyargılı gözlerle baktın.

Bil ki şunu sen beni yargılayacak kadar
Tanımadın adımı sanımı bilmen
Senin beni tanımam anlamına gelmezdi
Gelmemişti işte içerde bir yerde bir acı varsa
Burukluk anlamsız olmasına rağmen kopamıyorsan
Bil ki o önceden hazırladığın kararların
Vermediğini şansın bende avuntu
Sende iz bırakmasıdır
Şiirimin başında dediğim gibi
Ben artık sevmeyi beklemeyi bıraktım
Senle konuştuğum o günleri çok özledim
Ben artık sadece çok özlüyorum.

Sami Arlan..