![]() KAYIP GÜL (6)
Ey benim gözde ve güzide Edilem
Senin o aşkla kokan o GÜL kokundan başka Diğer cümle yaratılmış çiçeklerin hepsini Senden ve varlığından gayrı var ya; Başka koku tatmadım Ve başka koku bilmiyorum, Başka bir kokuyu koklamayı düşünmedim bile. Bütün kainat ne derde desin Şu Kıtmir hissiyatına bürünen Bir garip yolcu hakkında nasıl düşünürse düşünsün Sadece ve sadece Edilmeyi düşünmeye çalıştım Hala da düşünüyorum, Düşünmeye devam edeceğim. Ve Ey Edile, Bazen düşünülmesi imkansız denilecek kadar zahmetli bulunan olayları bile, ki; bu olaylar İnsan olmanın getirdiği ve omzuma yüklendiği Sorumluluklarımı zorladığı halde bile Senin o kırmızı al al cezbekar ve vakar duruşuna bedel Onları hatırıma getirmeye imkan bulamadım. Bazen hem kalabalık hem de yalnızlık hallerimde Bütün düşlerim ve hayallerim, esas meselelerimle birlikte O namının eseri olan Edile aşkının menziline girdiği halde Söyledim kendi kendime tenha bir köşede EDİLE çok ehemmiyetlidir Kokusu ve aşkı, hem keskin Hem çukurlardan da derindir. İşte böyle bir zaman zarfında Kendimi SANA feda etmeyi Şu can yine, bir kez daha şeref bilir. Ey benim Edilem Manen öldüm, manen öldüm ki kendimi bütünüyle Senin; o küflenmiş kalplere serinlik ve güzellik katan Gül kokuna ve endamına Herşeyimi feda ettim. Ummanlar kadar geniş deryalarda Yolunu kaybeden ve rotasını şaşırmış gemiler gibi Sensizlikten yitik düştüğüm sevda dolu gül bahçende Senden başka tüm kokulara Kapattım bütün KAPILARIMI. Ey yoluna deli divane olduğum Edilen, Atlatilması o kadar zor bütün zahmetli işleri Elimin tersiyle itiverdim. İterken bile senin o gül kokuna Medh-ü sena’larda bulundum Bulunurken bile hiçbir zaman aslını kaybetmeyen Ve asaletinden gram eksilmeyen Zarafetine tutuldum. O senin muhabbet tohumuna sanki can suyu veren kokun için Pervasızca ve de kınarcasına Sen Edileden vazgeçmezsen şayet Ruhunla birlikte bedeninde kaybolacak Cinnet geçirip bir köşede Hazan gibi ismin de sararacak. Vazgeç Edile’den derlerken çevreden; Ey benim Edilen, Vazgeçmek kolaymı sanırsın kokundan Özünle birleşmiş vefa denen o nazenin adından. Olsun varsın, lakin; Gelip senin huzuruna edep ile Delireyim karşında, aşk ve haya ile. Şu cihanda bütün yaratılmışlar Desin benim için olmuş deli divane Şeref duyarım bende böyle bir nam-şerif’e. İşte böyle Edilem Tükendi artık kelam bende Yalnız sensin günahkar düşüncemde Razıyım, ben o gül kokuna hem bedenen hem de manen Sende bundan sonra benimleysen ,herşeye rağmen Haydi ne olur lütfen Söyle…. |