yağmur yağıyordu
bulutlardan mı..?
Gözlerimden mi...?
Yoksa yüreğimden mi akıyordu yaşlar...
Kimbilir..
Yanaklarımı mı ıslatıyordu damlalar
Topraklamı birleşiyordu yoksa..
Yoksa gönlümün pınarlarına mı karışıyorlardı bilmeden..
Bilmeden bir ömür boyu yetecek yaş mı biriktiriyordum yoksa..?
Sessizliğimde kayboluyordum
Sessizliğimde sessiz çığlıklarım oluyordun
Bilmiyordun...Duymuyordun...
Fırtınalarda dahi güneşi gören sewdamızın
Gelecekte sonsuz karanlıklarda hapsolması ne acı...
Kandırıyorum kendimi
"En karanlık gecede bile parlayan bir yıldız mutlaka vardır "ya hani..
Benim bir yıldızım bile olmayacak biliyormusun
Senden sonra
Gökyüzüm hep karanlık kalacak.....


En büyük dileğim senin hep aydınlıkta olmandır...
En büyük dileğim bakınca gökyüzüne hep bir yıldız bulmandır..
Bilirim karanlıklar ürkütür seni...
beni ürküttüğü gibi..

31/03/2008
yürek sızın..