Öyle bir esnada gelki şehrime
Rüzgâr savrulup düşsün önüme
Tenha yerlerde aramakta neymiş?
Kalabalığın orta yerinden vur beni
Gir gönlüme, gir kalbimin içine
Gör bak bulutlar nasıl güneş açar
Yağmurlar biriktirdiğim akşamların,
Hüzünlü sevdasını, dökmez toprağa
Gel ki yer yüzünde bitkiler canlansın
Gör bak nasıl aydınlanır kara düşler
Gel ki, umutsuzluğun nutku tutulsun
Bir defa olsun şaşırt kadersizliğimi
Seninle kıralım mutsuzluk çemberini
Hasretin tufan ediyor beni sevgilim
Gel ki kahrından, ırmaklar kurusun
Gel ki kutuplar, ateşinle kavrulsun
Gel ki çöllerde, sussuzluğu süzülelim
Sessizlik bile seni haykırıyor sevgilim
Çokluğunu azaltamadım
Yokluğuna alışamadım
Sensizliği bitiremedim
Susmalar susmaktan vazgeçti
Bekleyişler gitmeleri çoktan terketti
Sensiz bu şehir ıssız ve öksüz kalır
Harabe ettiğin yarınların lütfuna
Gel gör ki... Kimsessizlik hakim
Bir ben kaldım yapa yalnız sevdanla ben
Birde hayalinle ötüşen garip yüreğim
Gel gör ki, çığlık çığlığa kalan bu şehri..
Ancak sihirli bakışların kurtarır