İzin verdim yine girişine hayatımın
En dibine kadar, belki bu sefer olur dedim
Aldanmışım, hatta kendimi aldatmışım
Bir şekilde sen ve ben biz olamıyoruz.

Sorgulamaktan yoruldum aslında
Nedenlerini bulmaya çalışmaktan da
Senin kapıların bana tamamen kapalıyken
Ben nasıl girebilirim bir hırsız gibi
Bana ait olmayanı senden zorla almak
Bu sevgi değil sadece insafsızlık olur
Zaten ben senin gibi insafsız olmayı
Asla başaramazdım, sen de biliyorsun.

Hayatımı alt üst etmeye hakkın yoktu aslında
Bu hakkı ben kendi ellerimle sana verdim
Şimdi de oturmuş ağlıyorum
Sana ve senin için kaybettiğim zamana
Ağlamaya hakkım var mı?
Sanırım yok.

Gözyaşlarım kâğıdın her yerine
Yavaş yavaş yayılırken seni düşünüyorum
Yine gülüyorum
Sanırım senin için çektiğim acılar
Artık zevk vermeye başladı
Ben artık hasta bir ruha sahip oldum.

Sami Arlan..