Dostun sevgisinden mahrum kalınca,
Gönül çiçeğimin, solduğu gündür.
Bütün dertten nasibini alınca,
İnsanın biçare kaldığı gündür.

Dostlar ile bir araya gelince,
Gönülden derin bir meşke dalınca,
Bil ki içtenlikle yüzüm gülünce,
Gönlümün dostunu bulduğu gündür.

Gönül dosta doğru kalkıp gidince,
Dost ile gönülden sohbet edince,
Bütün güzelliği orda tadınca,
Her şeyden nasibin aldığı gündür.

Dost ile çıkıyor dünyanın tadı,
Dilimde dolaşır Mevla’mın adı,
Dost ile bulurum gönlümde şadı,
Derin hayallere daldığı gündür.

Dostum olmaz ise hayat anlamsız,
İnsan olur mu hiç, elemsiz, gamsız?
Dost olmadan gönlüm kalır bayramsız,
O gün, bu Dertli’nin öldüğü gündür.


ERDEMLİ-11 Mart 2016 Cuma
Cafer AKSAY