AZATSIZ KÖLE

Kendi kendime konuşurdum bazen
Gönlündeki misafir gidecek
Seni terkedecek, huzura ereceksin derdim..
Ne çok savaş verdim..
Ne kadar çok uğraştım unutmaya..

Yanılmışım be deli gönlüm.
Yanılmışım..
Değil seni unutmak,
Zaman geçtikçe gönlüme kazımışım..

Oysa sen bensiz kahkahalarına
Yıldızları kırpıp gönül dağına
Konfeti yaparken hercai menekşeleri..
Böyle mahsun bıraktın
Aşkla coşan bir garip sarmaşık gülünü.

İşte ..Şimdi biçare gönlüm
Yalçın dağlar kadar yalnız.
Belki bir ömür çekecek bu aşkı
Gönül zindanında hapsederken
Vefasız sevgiliyi
Mahşere kadar taşıyacak hazin sevdasını..

Ve sen bir mahkum olarak bendesin.
Yüreğimdesin bir ömür bilmeyeceksin.
Aşk şarkıları senin için çalacak duymayacaksın.
Yanacağım için için
Dumanım tütecek külleri savrulacak...
Be vefasız sen..sen
Gönül şemsiyeleri altında
Kara sevdamla ıslanmayacaksın.

Kayalar dalgalarla savaşırken
Kirpiklerim hazin hazin kapanacak..
Ve sen.. ve sen.. sen
Aşkınla prangalara vurulan
gönlümde
Benimle azatsız kölem olarak
Bu biçare ömrü tüketeceksin..
Ve sonsuza dek bende kalacaksın..
Benimle kalacaksın...

Canan MeLis Bayraktar