Beni sana götürür
Dilim susar lal olur
Beni sana götürür

Güruhum ya ezelden

...

İçimdeki saat
Kendini duvardan indirdi.
​O günden sonra,
Bir daha hiçbir sabah
Beni aynı isimle uyandırmadı.

...

Her kadehte kırılan bir umut gizli
Gündüzüm gölge, gecem zifiri kederken
Yüreğimde senden kalma derin bir sızı gizli

Zaman her yaranın ilacı derler, yalan

...

Yıkmak için , buradadır burada
Aklı fikri makam şöhret parada
sayesinde bak bu millet yarada
- Hiç durmadan , sağı solu azarlar

...

Ne geleni durdurmak nede gideni durdurmak
elimizde değildir

Gelene hoş geldin gidene de güle güle demekten

...

Dört kitap ehline sevgi ruhunu,
Beledim heybemde yol sana çıkar...
Engin gönüllere ekdim gülünü,
Derledim elimde yol sana çıkar...


...

Sabah terk eder kenti
Limana inen sis
Siluetidir onun
Martı sesleriyle iskelede yürür
Birbirine küfreden balıkçılar

...

​Evet, çok düşündüm. Kalemin ucuna gelip de kâğıda dökülmeyen, sanki doğrudan sana yazılmış ama adresi bilinmez bir zarfın içinde bekletilen ne çok cümle birikti içimde. Belki sen de yokladın o cümlelerin kapısını; kim bilir, belki gecenin o en ıssız anında bir bilinmezlikten doğan bir güneş olduğumu varsaydın. Sen varsaydın mı, yoksa bu yalnızca benim bir hüsnüzannım mıydı, işte orası tam bir umman. Ucu bucağı görünmeyen, kıyısız bir deniz bu konu...

​Benim yalnızlığım ile senin yalnızlığın arasında kurulan o görünmez köprü; hani o içli, kalabalıklar ve "çoklar" içinde büyüyen, kendi kabuğuna çekilmiş yalnızlığınla buluştuğunda... İnsan o an anlıyor ki yalnızlık, tek başına kalmak değil; kalabalıkların ortasında bile o içsel derinliği muhafaza edebilme halidir.


...

Arkasından yüreğimi titreten bir gök gürültüsü...
Sağanak sağanak yağıyorsun üstüme.
Ben o yağmur kokusunu hep senin kokun sanıyorum,
Kara bulutların çöktüğü bu koca şehirde,
Sokak sokak seni arıyorum deli gibi,

...

— Dilek Soyak

...