Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Insandan yana Gönülden gönüle Vazgecilmez köprüler kurmusuz Sürekli söylesilerimizde Dost Dost Dost demisiz Dostluk Kapimizi Dosta Acik Tutarak Insanlik Mesalesi gibi Elimizde Tutmusuz Saygi Sevgi Cercevesinde Huzur Deryasina Akarak Sohpetimizin bas köses