Sabır anaforları galiba yunuslarda,
Erdemin tevazusu susamış yokuşlarda,
Vuslatın kanatları hicret açan kuşlarda,
İnziva yıldızları, semada fanuslarda,
Marifet gemileri derin okyanuslarda,

...

Şimdi ne söylesem sana? Ne yapsam da yerle yeksan edebilirim şu onulmaz gururumu?

Yalnızlık sevgilim, öyle koyuyor ki bazı gecelerde. Sana bunu anlatamam. Ama biliyorum sen hissedersin. Biliyorum sende seversin beni. Bazen geliyorumdur seninde aklına. Yoksa… Anmak istemiyor musun beni? Biliyorum; incindin sende en umulmadık zamanın birinde. Ama biliyor musun sevgilim; özlemin kor gibi hala içimde. Seni unutmaya çalışmak bile zor gelirken kalbimin en ücra köşelerine, hala sana aşkımı, özlemimi öğretiyorum. Bir yandan siliyorum seni ömrümden, hayatımdan, benliğimden ve onulmaz kırıklarla dolu bedenimden. Bir yandan da gizli bir güç tekrar örüyor seni bana. Bir bir, satır satır, yürek yürek ezberletiyor. Seni yeniden; baştan aşağıya, biteviye…


...

Sümbülün dalına konmak marifet.
Sevdayla insanın arası ılık.
Yazmışsa alına yanmak marifet.

Hilesiz yarışta kurallar caiz.

...

Ozanlık yürektedir, dilde değildir
Yaşlanan bedenlerde, ömürde sanma
Olgunluk akıldadır, yılda değildir

İyilik yağmuruna şemsiye açma

...

Uzat ne olur ellerini bana
Nasıl her gece sokulmam yanına
Gitme sakın beni bırakma Marianna.

Yolların uzağında buldum seni

...

Küçük teknesi ile Ticaret yapan Jeaan Pirre,Bir akşamüzeri geç kalır ve Seine nehrinde ilerlemeye devam eder.Fırtına,tipi öylesine yoğundur ki batmamak için büyük mücadele verir. Bu gün kü Paris şehrinin ilk temellerinin atıldığı “İle de la Cite”adası yakınlarına geldiğinde tekne kıyıya vurur ve parçalanır.Jeann Pierre başını sert bir şeylere çarpar ve kıyıda uzanır kalır.
Sabah Maria kardeşi Sophia ile birlikte nil kıyısında koşarken kıyıda uzanmış yaralı bir genç görürler.Jean Pierre gözünü açtığında yakıcı bir güneş ve gülümseyen iki genç kız görür.
Kızlar sen yaralısın deyip koluna girip kaldırırlar ve Maria bu kardeşip Sophia,bende Maria der.Genç adam şaşkın bakışlarla ben de Jean Pierre der.Böylece tanışırlar.Kızlar Pierre’i eve götürürler.
Annesi hemen içeri almalarını söyler,başındaki yaraları temizleyip sardıktan sonra yemek getirirler.Pierre çocukluğundan beri ilk kez böyle sıcak bir ilgi ile karşılaşır.Çocuk yaşta anne,babasını kaybetmiş,amcasının yanında sevgi nedir bilmeden yaşamıştı.İkinci ve üçüncü gününde Maria ile Adayı birlikte gezerler.Hatta hiç yerleşim olmayan karşıdaki “ile Saint Leus”adasına da giderler.Jean Pierre öylesine mutlu üç gün geçirir ki şaşkınlık içindedir.Bu güne kadar

...

Seine’de bayram var bugün
Jean Pierre,Maria evleniyorlar
Maria’nın evinde bir tatlı telaş
Küçük kasaba’da herkes sevinçli
Yemekler yeniyor,herkes oynuyor

...

Maritza;

Gecelerin zifrine boyanmış günlerin devşirmesinde
Ellerinde başak başak gün ışıkları ile gelen yar
Kabuslarla daralan yüreğim

...

Ben,seni sevdim Maria
Sen ki Seine nehrinin beyaz gülüsün
Sularda süzülen nazlı kuğusun
Vazgeçilmezimsin nefesim gibi
Toprağın yağmura doyuşu gibi

...

Aşk..

Dönmeyen bükümünü koparıp attığın gecedir,
Buğulu camlara onun adını yazdığın vakit..
Tedirginliktir,

...