Bildiklerimiz başkalarından öğrendiklerimizdir.
Okur, bir kitabı eline aldığında kitapta neler arar? Bence, okurun önce kitapla bütünleşmesinin yolunu açarak, kendi hayatından bir şeyler bulmasını sağlamak gerekir diye düşünürüm. Zaten bizlerin yaşamları, romanların dramı, öykü ve hikayelerin hayalleri, şiirlerin açan çiçekleri, uçan kuşları gibi değil midir?
Kişi okuduğundan zevk alsın, acıları görsün, yerine göre ortak olsun, meleklerin kanatlarında uçsun ki, mutluluğu yakalasın. Zaman zaman belki çamura bulanacak ama yazar çamura bulanan okurun elinden tutarak ayağa kaldırmasını bilecek. Ona hayatın içinde neşelenmesini, eğlenmesini, öğrenmesini, gülmesini ve ders almasını sağlayacak. Bazen birleştirdiğin kelimelerle sayfalar arasında kelebekler gibi kanatlanacak, belki de okuyucu kitabı sertçe kapatıp, fikirlerden dolayı ayracı fırlatacak bir daha okumaya bilecektir. Ama yazar, okur tekrar sayfalar arasında dolaşmaya başlar diye umudunu yitirmeyecek, bir sonraki sayfada gönlünü almasını bilecektir.
Çünkü; okur özgürdür. İstediği yöne gider. Önemli olan yazarın, okura doğru koşmasını sürdürmesidir.
İşte “Ortaya Karışık” adlı bu kitap, aşama aşama hazırlanırken hayatımızın her anının değişik tınılarından ses alarak oluşturulmuştur.
Sürç-i lisan ettikse af ola…