annemin etekleri arkasına saklandığım karanlık
şaha kalkmış yufusçuk

hep tek başıma ağladım

...

Açık olan penceremden, suskun seyrediyorum.
Zaten neşem yok birde hüzün kaplıyor.
Yinede yağmuru ben, çok seviyorum.

Gök gürlüyor, içim ürperiyor.

...

Senin için ah ederim .
Senin için denizcim ,
Yarın ölür giderim.

Çok kabarmıştı deniz,

...

ne yazanı belli ne de yazı..
bir beyazlık sadece gördüğüm
ne izi belli ne de beyazı...
...
bir perinin ayak izleri var sanki;

...

İŞTE HİKAYEMİZ DE ZATEN BURADA BAŞLIYOR.

Hemen bir gemi hazırlattıran kral gidilebilecek en uzaktaki adaya bir fener yaptırmış ve fakir delikanlıyı da o adada yanlız yaşamaya mahkum etmiş...Aradan bir kaç ay geçmesine rağmen prensesi unutamayan fakir delikanlı prensese olan aşkını kağıtlara dökmüş ve martılara anlatmaya başlamış... Artık bütün martılar fakir delikanlının prensese olan aşkından haberdarmış. Sonunda martılar bile fakir delikanlıyı anlamış ve yazdığı mektupları prensese götürmeye başlamışlar... Ve zamanla prensesin de yazmış olduğu mektupları fakir delikanlıya götüren martılar aracılığı ile aşkları iyice büyümüş; ta ki... Bir sabah sarayın bahçesinde kahvaltı yaparken prensesin odasının penceresine ağzında bir mektupla konan martıyı kralın görmesine dek. Tabii korkulduğu gibi olmamış... Ağlayarak kızına sarılan kral, hayvanların bile bu aşkı anlarken kendisinin anlayamadığı için kendisinden utandığını söyleyerek prensese hemen bir gemi göndertip fakir delikanlıyı getirtip kendisi ile evlendireceğini söylemiş. Buna çok mutlu olan prenses hemen fakir delikanlıya bir mektup yazmış ve olanları anlatmış. Tabii bu arada mektubu götürmek için bekleyen martıya da her şeyi anlatarak bütün martıları düğünlerine çağırmış. Buna çok sevinen martı mektubu bir an önce ıssız adaya götürmek için yola çıkmış. Tam yolu yarılamışken yanından geçen bir kaç martı arkadaşına haber verip hepsinin düğüne davetli olduğunu söylemek için gagasını açtığında mektubun düştüğünü farketmiş. Ve mektubu tüm martılar hep birlikte aramaya başlamışlar... Fakat bir türlü bulamamışlar. Bu arada prensesten mektup alamayan fakir delikanlı, yazmış olduğu mektupları göndermek için bir tek martı bile bulamamış... Biraz ilerisinde uçuyorlar fakat yanına gitmiyorlar ve mektubu arıyorlarmış... Prensesin kendisini unuttuğunu yahut istemediğini sanan fakir delikanlı martıların onun için gelmediğini düşünerek, fenerden kendisini kayaların üzerine atarak intihar etmiş. Ve malesef kralın gemisi adaya vardığında fakir delikanlının soğuk bedeni ile karşılaşmışlar...


...

Ne kadar soğuktu deniz
Ne kadar fırtınalı,
bir o yana giden
gidip de gelmeyen
kaldırdığımda başımı.

...

Kabul edermisin beni ?
Benim için;
Dupduru bir göl olabilirmisin ?
Alıp götürürmüsün ?
Derinliklerine…

...

Her şey sebepsizse benimde sebebim sen ol



...

Dalgalarla silinmiş, kayıp ayak izleri.
Alışmış sessizliğe, sonbahar denizleri.
Kayalara saklanmış yaz aşkının gizleri.
Karaları bağlıyor sonbahar denizleri.


...

Böyle bir acıya sıgarmı ömür
Peşinden koştugun ne zaman görür
İçine atlasan sogutmaz Deniz

Çırpınır durursun görende olmaz

...