*****Yirmi dört saatim boşa geçiyor
*****İsrâf oldu gitti gözümün feri
*****Şeytan Cehenneme sultân seçiyor



...

--------------------------------
-------------------------------------------
--------------------------------------------------------

...

ben bir atım
Zincirli ve de siyah
Cehennemin ortasında
Arkamda bir süvari ile

...

karanlık çökmüş üstüne
yıldızlar kaçmış ay kaybolmuş
geceyi esir almış vampirler
baykuş sesleri çınlatıyor etrafı

...

Halk zulüm kurnasında yönetim sehâda

Zindanda büyüyen bebek kahr-u cefâda
Yalancı ve yamacıları arınacaktır belâda

...

1930’lu yılların başında Siyonist Yahudiler, Hitler’e geldiler ve ona bir teklifte bulundular. Filistin’de bir devlet kurmak istiyorlardı. Hitler’e, dünyayı İkinci Dünya savaşına hazırladıklarını anlattılar ve kendisinin de bir görevi vardı. Nazileri iktidara taşıyacaklar, Hitlerin de bütün masraflarını finanse edeceklerdi. Talepleri ise, vahşetti…
Filistin’de devlet kurdukları zaman kendilerine ayak bağı olacak Avrupa’da yaşayan fakir, yaşlı, sakat, eğitimsiz, vasıfsız Yahudiler ve Hazar Yahudileri gibi, Yahudi kabul etmedikleri Yahudiler vardı. Bunları, Hitlerin soykırımdan geçirmesini, fırınlarda yakmasını, gaz odalarında zehirlemesini istediler. O da para karşılığı kabul etti. Siyonistler hem mağdur bir millet oldular hem de ikinci dünya savaşından sonra kendilerine ayak bağı olacak, niteliksiz kabul ettikleri alt sınıf insanlardan kurtuldular hem de soykırım edebiyatı yaparak dünyanın çeşitli ülkelerine dağılmış Yahudileri korkuttular ve onlara güvende olmadıklarını, Filistin’e göç etmeleri gerektiği fikrini kabul ettirdiler. Siyonistler kendilerince bir taşla birden fazla kuş vurmuşlardı. Ve dedikleri gibi 1947’de, İkinci Dünya savaşından hemen sonra devlet kurdular.
Şimdi, Hitleri ve Siyonist Yahudileri ve zulmettikleri fakir ve çaresiz mazlum Yahudileri düşünün. Zalimlerin sonsuza kadar cehennemde azap çekmesi adalet değil midir?
Said Nursî: “Zalimler için yaşasın cehennem”
Kovulmuş Şeytandan Rabbime Sığınırım

...

lacivert gecenin üstüne yıkılıyor
gül kokulu sevdanın
koyu eflatun rengi dağları
birikmiş özlem acılarım
hüzün dolu

...

acı çekerek
kırmızı karanfiller vererek
taparcasına sevilecek
sevdalanacak
bir kitapsızın olması

...

Sen beni terk' ettin elin diline!
Bırakıp ta titin elin tersine!
Mutlu musun bilmem şimdi sevgilim!
Değer mi yaptığın öylece-sine?

...

Gidişine nasıl alışacağım
Birbiri ardına derin yaralar
Yok çaresi neye tutunacağım.

Soldu bahçem artık bülbül konarmı

...