Kanser
Bütün denizlerin ayný limana çýkmasý neden?
Neden gökyüzünün bu sýnýrsýz karamsarlýðý?
Yitirecek neyimiz var ki umutlarýmýzdan baþka?
Ve batacak baþka bir gemimiz mi kaldý?
Dev bir aðaç yapraklarýný döküyor içimizde
Nereye baksak her haliyle o çýldýrtan sonbahar
Kaç yüz org birden çalýnýyor, duyuyor musun?
Hani o birlikte söylediðimiz þarkýlar?
Ne oldu o düþlere? Nerde o iyimserlik
Biz seninle þatolar kurmadýk mý bir zaman
Þimdi biz o deðiliz sanki, hiç o olmamýþýz,
Sanki bir þey var incinen daðýlan bozulan.
Þu martýnýn kanatlarý neden kýrýk biliyor musun?
Bu adamý dört duvar içine kim koydu sensiz?
Eðil bir kuyuya seslen, yankýlanan benim hep
Benim içimde can verdi o gök o deniz!
Sonunda tek baþýmayým, bak böyle býçaklanmýþ!
Biliyorum bir ölü var, ama ne? Ama kim?
Soðuk, merhametsiz kollarýyla sarmýþ her yerimi
Bir KANSER tümörü gibi büyüyor çaresizliðim.
Sosyal Medyada Paylaşın:
Ümit Yaşar Oğuzcan Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.