YILAN
,YILANSIN SEN
Nerde hani sözün ettiðin yürek,
Bana ne gözün ne kaþýn gerek;
Yastýðýmýn altýndaki engerek…
Koynumda çöreklenmiþ yýlansýn sen;
Ýki gözüm aksýn ki yalansýn sen..
Beni deðil ki sen,dünyamý yaktýn.
Kaldýrdýðým taþýn altýndan çýktýn.
Kimisinde bozdun,kimisinde aktýn.
Koynumda çöreklenmiþ yýlansýn sen;
Ýki gözüm aksýn ki yalansýn sen.
Dost elinden inen býçak gibisin.
Þimdi kuytularda kaçak gibisin.
Namertten de öte.Alçak gibisin
Koynumda çöreklenmiþ yýlansýn sen;
Ýki gözüm aksýn ki yalansýn sen..
Hanemin temel taþýnda yuva kurdun;
Hani sevdaydý senin ana yurdun.
Saldýn zehrini zaferle kudurdun.
Koynumda çöreklenmiþ yýlansýn sen;
Ýki gözüm aksýn ki yalansýn sen.
Hala sürer baharýmýn tehiri;
Umut dediðim,sindirecek zehiri.
Bilmedin ki, vardýr bunun ahiri
Koynumda çöreklenmiþ yýlansýn sen;
Ýki gözüm aksýn ki yalansýn sen..
ibrahim ÞAÞMA
(Lütfen yorum býrakýn)
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.