Gözlerindeki Işık
Boðazýmda takýlýr kördüðüm nefesler
Uçuþur Ay’a okuduðum senli þiirler
Güneþin en tepede olduðu saatte bile
Bana mahsustur o en uzun geceler
Zamana ait deðerler benim için bilinmezler
Yýllar gibi gelir lahzalýk saniyeler
Gözlerindeki ýþýkta bir saniye bile
Tutup da yýllarý emrime amade eder
Geceyi aydýnlatan ýþýk senden deðer
Ruhum oturup da aydýnlýðý seyreder
Diline mühür vurup susar Ay bile
Nurundan tutulur renkler, þaþkýn bekler!
Gözlerine mahsus kýymetli cevher
Iþýðýný kýskanýr en parlak mücevher
Sen yumsan gözünü o ýþýk bile
Tüm mücevherleri toz yapýp ezer!
Gitmez gölgelerden ördüðüm keder
Gözlerindeki ýþýk ölmüþse eðer!
Güneþin en kor halinde bile,
Eksilmeyip artar, gördüðüm gölgeler
Gözlerindeki o ýþýk ölmüþse eðer...
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.