Bir Leyla ile Mecnun hayranı olarak iki satır yazmadan edemedim.
Bu diziyi beğenmemde ve izlemememde tek etken senaryo değil. Karakterler bizim mahalledenmiş gibi samimi geliyor. Açık mekanlar İstanbul kokuyor kapalı mekanlar çok mütevazı yerler. Bu ikisi bence önemli.
Senaryoda kelime oyunları hoşuma gidiyor. Batılı kavramlara getirilen Türk usülü yorumlar hoşuma gidiyor. Bunlara gülüyorum. Ama baştan sonra kahkalarla seyrettiğim bir dizi de değil. Mizahından çok içtenliğine bağlanmış da olabilirim. Mesela karakterlerin işsiz güçsüz, hatta biraz da safça olmaları ama iyi kalplilikleri hoşuma gidiyor. Bizim kadim kahramanımız Keloğlan da öyle değil midir? Karakterlerin gelecek kaygısı iyi eğitim sabit gelir sigorta gibi modern çağın dayatmalarından uzak olmaları izleyiciyi de biraz kendi sıkışmışlığından çıkarıyor sanki. Karakterlerin özünde iyi olduğunu bilmek onlara güven duymamamı sağlıyor. Ayrıca ahlaklı olmaları da izleyici için önemli bence. Huzurunuzu kaçıran kimse yok. En kötüsü hırsız o da "öyle bir insan değil" biliyorsunuz ki.

Ana karakterlerden ikisinin çıkmasıyla bir sarsıntı da geçirmiş olmasına rağmen hala çok iyi gidiyor dizi. Yazanın eline sağlık.

Senaryo ile ilgiliyseniz bir izleyicinin fikirleri işinize yarayabilir diye düşündüm.
Selamlar.