KELİMELERİ TERK ETTİM


Kelimeleri terk ettim..


Kendime geldim...Kalem kalksın aradan, konuşacak olan konuşsun ...


Konuşmak ki o an başladı ...Şarkı söylemek gibi en içten ,tekrar edilmemiş,ilk kez, söylenmemiş bestelerden...Dinlendim,mırıldandım ..Güzeldi sesim...


Kelimeleri terk ettim..


Parça parça tüm harfleri dağıttım,attım ,yaktım!...Kendimle baş başa kaldım...Yandım... yandım ...yandım...her yangınımdan bir su yarattım..Yıkandım....Ağladım...Kelimeler ve harflerden daha ağırdı gözyaşlarım....Daha tatlıydı duyduklarım....


Kelimeleri terk ettikçe yerimden kalktım...Döndüm döndüm döndüm...Ayaklarımın altından kaybolasıya hisler...Uçtum...Azâttım...Gök konuştukça en sakin hali ile suskunluğun haykırışlarını kanat yaptım...Taktım..Süzüldüm,süzüldüm....Özümdüm...


Kelimleri terk ettim...


..Sade bir nun kaldım....Öyle ki Kafdağı uçurumlarınının eteklerindeydi salıncağım... Sallandım sallandım...Havalandım...Nundan salıncağım....Bir tek noktamın azizliğine dayandım...


Terketttim kelimeleri...Gölgelerinden kaçtım...Aydınlandım....