Ülkemde birçok güzide kavrama yapıldığı gibi milliyetçilik kavramının da ağzına sıçıldı. Kendi kendimle konuştuğum, tartıştığım zamanlarda milliyetçi olduğumu söylemekte çekindiğimi fark ettim. Bu sadece içimde de kalmıyor eminim. Diğer gelişkin organizmalarla iletişime geçtiğimde de milliyetçi olduğumu söylemekte tereddüt edeceğim.

Peki neden ? Söyleyim. Günümüzde milliyetçi olduğunu söyleyen insanlara faşist, ırkçı gözüyle bakılmaya başlandı. Diğer bir ihtimalle de ülkücü. Halbuki milliyetçilik, inkılap derslerinden öğrendiğim kadarıyla Atatürk ilkelerinden biri ve ‘din ve ırk ayrımı gözetmeksizin, ulus tanımını dil, kültür ve siyasi birliktelik gibi değerlere dayandıran milliyetperverlik anlayışıdır.‘

Ben herhangi bir görüşe ya da ideolojiye bağlanmaktan nefret eden biriyim. Ama milletimi sevmediğimde söylenemez. Gerçi bazen çok sinirlenip ‘’ulan keşke’’ dediğim oluyor ama neyse artık. Toplum olarak, hatta dünya olarak ayar sorunu yaşıyoruz. Bu kavram pornoları da işte hep bu sorunun yansımaları. Daha bu milliyetçiliğin dışında, çok çok belirgin ve beni rahatsız eden örnekler de mevcut.

Milliyetçilik, ister sev ister sevme ama gerekli bir düşüncedir. Zira o toplumu kendi içinde birleştiren bir güç teşkil eder. Bunun olmadığı bir koşulda, tüm gezegene karşı bir gol daha yemiş olacağız. Fakat tekrar ediyorum. Bahsettiğim kavram 9 – 10 cümle önceki tanımda verilen Atatürk ilkesidir.

Son olarak, aranızda çok seveceğim insanlar olduğundan eminim.

H. Barış Beledin
cellde.tumblr.com