can arkadaşım tebrik ederim bu güzel eserini bizlerle paylaştığın için teşekkürler kutluyorum seni yürekten

değerli bir dostu kaybetmenin en hazin duyguları güzel bir yazı ile kaleme alınmış.
sabır dilerim şairim.hayat bu...
ne zaman ne yapacağı belli olur mu?
yazan kalem daim olsun.

Yazınızda her insanın kendini bulacağı cümleleri bulmaması mümkün değil bende kendim cümleleri okudum sanki Tebrikler.

Benim G. G. Gamze Kardeşim,

Bu naif, gönül okşayıcı ve hele de o güzel ve müstesna sesinle aheste aheste okuyarak, asırlardır İnsanoğlunun birçok arayışlar içinde olduğunu ve de hangi alanlarda bu arayışları sürdürdüklerini gayet ustaca dile getirip, bizlere sunuyorsun. Konunun özü itibariyle ve anafikri itibariyle sevgilerin var olduğu <<dostluğa, dostluklara>> atıfta bulunuyorsun. Yani irdeleyci, gerçek detaylarda ders verici ve güven duygusu içinde ahdevefalığı pekiştirerek, bizlere hem uyarıda hem de empoze etme çabasında bulunuyorsun. Tabii ki, çok da iyi yapıyorsun ve seni, bütün kalbimle kutluyorum... Şiir dalında ne kadar usta ve ne kadar kendini kabul ettirmiş bir şaireysen, nesir yazmada da o kadar kendini beyan eden bir yazar konumunda olduğunu göstermiş durumdasın. Heriki daldaki başarıların için bir kez daha kutluyor ve başarılarının daim olmasını diliyorum.

Yazının orta bölümünde durum bütün çıplaklığı ile kendini gösteriyor. Evet, bu bir eş(yar) de olabilir, evlat da , bir arkadaş da olabilir. Ama ben, anladığımı anladım. İlk adımlar atılırken, herşeyler güllük gülüstanlıktır. Sanarsın ki, sonuna kadar bu böyle gider ve gidecek. Lakin, kutsal olan Aile ve Aile kurma mekanizması ciddileştikçe ve zamanda geçtikçe, yavaş yavaş dallarının kırıldığını ve yapraklarının solduğunu hiç beklemdiğin bir anda görmeye başlarsın. Yani evdeki hesap , çarşıdakini tutmamıştır. Sevgiler azalmış, saygı keza öylesine ve güven alabildiğine sarsılmış ve şüpheler cırıt atar duruma gelmiş. Ne umduk , ne bulduk...Yazdığın gibi, vücut şehrinde dikenler batıp batıp kanatıyorlar. Tedavisi zor olan bir döneme girilmiş ve tatlı bir bakış, tatlı bir gülümseme bile diken gibi batar olmuş. Hal böyleyken , sen kimden, ne dostluk ve bağlılık beklersin kimden... Herşeyler minvalinden çıkmış ve dağılmış. Toplamak ve eski haline , orjinal haline getirmek gayri mümkün.
Sevgili Gamze, yazdıkça yazılır çok şeyler ama ben epeyce yazdım ve fazlasına gerek görmeden, sonuç olarak çok üzücü ve hüsranla bitmiş bu veciz yazı. Yüreğim sızladı. Sen, ne kadar için ve duyguların parçalanarak yazdıysan, okuyup ve yorum yazarken, ben de en az o kadar parçalandım. Dostluklar, sevgiler, sevdalar, aşklar ve de insan olmak, insanlıklar kurmak hiç mi hiç kolay değil fakat sana katılarak söylüyorum, yıkmak ve yok etmek o kadar kolay ve çabuk oluyor ki, anlatması kolay olmasa gerek.

Bütün bunlara rağmen, insan olma yolunda güzel mi güzel dostlukların, birlik ve beraberliklerin, sevgiler ve saygılar ışında kardeşliklerin özgürce kurulmasını, sağlıklı, mutlu, huzurlu ve barışlarla dolu bir düzen ve dünyanın kurulmasını canı gönülden diliyorum. Herşeyler ve ne muradların varsa, gönlünce olsun. Sakın üzülme, kendini koyverme ve bu denli mücadelene devam etmen dileklerimle...

Dostça sevgilerim, saygılarım ve özlemlerimle gözlerinden öperim kardeşim...

ablacim harika bir yazi anlayana keske herkez dostluga bu kadar deger verebilseydi
kalemin daim olsun ablam

üzüldüm.inanın inşallah bitmez...hepimizin hayatında hak etmediğimiz dönemler var..sabırlar dilerim...

gelincikler solmasin, dostluklariniz daim olsun.

Gelincik ve papatya...tabiatın iki narin ve güzel çiçeği. Biri olmadan diğeri sıkılır dağların yamacında. Birbirini anlayan abla ve kardeş gibidir bu iki çiçek.

Yazı papatya ile gelinciğin dostluğunun bitimini anlatıyor. Hüzünlü cümleler ve hüzünlü bir yazı.

Dostlukları dilerim baki olur

selamlar bu iki çiçeğe