Babam...
Babam ölümün aklımdan hiç çıkmıyor nedense..
Evde bir sen kaybı var sensizlik ev karanlık. Geceler gündüz gibi geliyor artık. Seni bekliyorum her gece eve gelipde kızım naber demeni öpmeni ekmek getirmeni bekliyorum..
Sessiz ve sedasız bir şekilde seni bekliyorum.. Hayat mı bu baba? Sensiz günler hayat mı ? Baba diyemediğim zamanlar bana hayat mı ? Ben seni istiyorum sadece seni babam.. Sensiz olmak istemiyorum seninle olmak sana sarılmak babacığım demek seninle hayatımı yaşamak istiyorum.. Kız bana babam bağır çağır vur tokat at ama bana kızım de babam kızım..
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/122194.gif)
ölüm, hayatın bir gerçeği ...Her canlı muhakkak ölümü tadacaktır er ya da geç ...Bazen davetsiz bir misafir gibi gelir ölüm. Hiç beklenmedik bir anda...Canımızdan çok sevdiğimiz insanları kaybetmek çok acı lakin ne çare ...Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun babanızın.