elif safak siyah sut isimli kitabinda evlenip coluk cocuga karismanin insani sosyal hayattan kopardigini hatta bayanlari ev denen hapse attigini ima edip, cocuk sahibi olursa yazmayi birakip, kariyerini noktalayacagi korkusuna deginmis ve hatta fuzuli ve kiz kardesini hikaye ederek fuzulunin erkek oldugu icin iyi bir egetim aldigini fakat kiz kardesinin erken yasta evlenip cocuklariyla ilgilenmek zorunda oldugunu bu sebeple yillar sonra fuzulinin ismi anilirken kiz kardesinin kimse tarafindna taninmadigi yazmis... simdi sormak istiyorum onemli olan hayirli bir evlat yetistirmek midir yoksa yillar sonra isminin anilmasi midir? peki ya fuzulinin annesi? o oturup fuzuli yi yetistirmek yerine kariyer yapmayi secseydi? bir kac yazi once uzum ve copune dair biseyler okumustum yine bu sitede. yazan arkadas kusura bakmasin adini unuttum ama ozetle soyle diyordu: uzumun copu uzume su saglar, gida saglar uzum guzellesir sonra copu bi kenara atilir. peki bu uzumun copunu degersiz mi yapar? bir nesil mi yetistirmek onemlidir, bir isim birakmak mi? isimlerini bilmesek de Mehmet akif ten daha onemli onu yetistiren ilk derslerini veren annesi degil midir? Canakkale sehitliginde isimleri yazan kahraman mehmetcik kadar onlari kinalayip cepheye gonderen anneleri onemli degil midir? onemlli olan su soruya verdigimiz cevap: Amacimiz hayirli nesiller yetistirmek mi egomuzu tatmin etmek mi?