Merhaba dostlar
Başlık size ilginç gelmemiştir umarım.
Zira şiir demek, okuyana birşeyler öğreten, manevi iklimlerde dolaştıran, belki de derdine, hüznüne ışık tutan bir paylaşım olarak, bazen yüreklerimize su serpen, bazen ağlatan ve farklı duygular yaşamamıza sebep olan eserlerdir.

Şiir okurken, şiiri kimin yazdığına değilde, şiirin neler anlattığına önem vermek, içerdiği mesajı alıp faydalanmak olmalı amaç. Uğradığımız sayfada dolaşırken kafamızdaki niyet, yazılandan bir şeyler öğrenmek, farklı dünya görüşlerini, farklı hayat tarzlarını görüp dimağımızda yoğurarak gerçeğe ulaşmak olmalıdır amaç.

Şiirin kuralını kaidesini bile bilmeyen, fakat birşeyler karalamaya çalışan acemi bir yazarın dahi yazdıklarında mutlaka bir ziya vardır. Bunu oradan çıkarıp almak okuyucunun görevidir. Bizler, sen ben kavgasını bir tarafa bırakıp, her yürek sesini dinlemeli, dinlemezsek bile yermemeliyiz.Bu arada paylaşımcı da görevini bilmeli tabii ki; Meşhur olma sevdasıyla değil, gerçeğe yönelik ve bir şeyler verebilen eserler yazmaya gayret etmelidir.

Şairin ve yazarın sunumu okuyucuya saygı adına titizlik içermeli!
Olur olmaz, aklına geldiğince hatalı ve boş şeyler karalayıp servis yapmak etik olmasa gerek..
Ne demiş üstadlarımız; "şair toplumun irşadı-piridir".Hangi şiiri okursak okuyalım içinde mutlaka bizi anlatan bir cümle buluruz. Günümüzde yazarlar ve şairler "hit" olmanın peşinde koşuşturmanın verdiği hasetlikle, sevimsiz durumlar ortaya çıkmakta, sanat
olarak yerimizde saymaktayız.

Lütfen ve bir daha lütfen; yaptığımız ve yazdığımız ne olursa olsun gerçeğe uygun, insanlığa ve kendimize hizmet olacak nitelikte olsun. Yazılan şiir ya da yazı topluma, okuyana ışık tutsun.. İşte "şiirlerin ziyası" diye tabir ettiğim şey budur.

Etrafına ışık tutmayan birinin ileriye attığı adımı görmesi imkansızdır.

Şiirlerin ışığında buluşmak ümidiyle sevgiler saygılar


ŞAİR

Cemiyet için şair, talib-i irşad-ı Pir.
Gönüllerin rehberi, sözü toplumun malı
Ya masal kahramanı, ya kafdağında bir sır
Saraylarda müfettiş, duyguların hamalı.


İklimler yaratıcı, ilimler kadar derin,
Halvet’lerde keseci, hazinelerde mahfuz,
Yanardağ kadar sıcak, pınarlar kadar serin,
Kelimelerde gizem, bilmeceye telaffuz.


Kovanda ana arı, çiçeklerde bal özü,
His ve şuur sahibi, yüreğinde kainat,
Cihan şümul görevi, kelamı atasözü,
Şarkılarda fasıldır, sevgiliye serenat.


Şairin her gayesi,her gayenin üstünde,
Toplum için sanatkar, özde Hüda’ya bağlı,
Zikirde toplayıcı, ruh’ları bir bütünde,
Sesi arş’a yükselir, kalbi aşk ile dağlı.


İnsanın efendisi, kamili irfan şair,
Fitne kavga düzenbaz, hillebazlık ve sair,
Yazılmamış tarihte, onun hakkına dair,
Rütbenin en yükseği, mukaddes insan şair.!


Şiirlerin Ziyası