Yağmurda kanatları ıslanmış bir arı gibiydim sığınacak bir yer ararken çıktın karşıma ürkmüştüm hani arılar kanatları ıslanınca uçamazlar ya bende öyleydim uçamıyordum mahkumdun sana gelmeye bir şeyler çekiyordu beni sana adını koyamadığım bir histi bu güven vermiştin gözlerine bakınca hayatın bütün güzellikleri benimle oluyordu sen bambaşka diyarlardan biriydin gözlerin kötülük görmemiş sözlerin kötü söz söylememiş saftın sevgi doluydun rüyada gibiydim sevmeyi o kadar özlemle beklerken aşkı o kadar özlerken hatta aşk bir daha bana uğramaz derken sevdim seni ama… Ama sen gittin
Şimdi her yer karanlık benim için sokaklar ıssız insanlar kötü korkuyorum dip köşe kaçar oldum hayattan anlamsız soluduğum nefes gözlerim eski gibi bakmıyor artık terkedilmişliğin verdiği acı kondu bakışlarıma sözlerim sustu ortada bir beden var ama ruhum da terk etti beni çünkü tüm benliğimle sevdim ben seni hayatımda bir parçaydın aşktın sen var olma nedeniydin ama gittin nedensiz sebepsiz gittin sen gittin ben bittim.
Senden sonra sevmedim sevemedim , kendimle bir savaşa girdim ama her zamanki kaybettim yıprandım artık sevebilir miyim bilmiyorum bu kalp tamamen sana aitken başkasını sevebilir miyim ben senin gibi olabilir miyim senin gibi bir kalbe bir çok kişiyi sığdıra bilimiyim kalp kırıp üzebilir miyim senin beni ağlattığın gibi bende başkalarını ağlatabilir miyim ya da sen benim gibi olabilir misin gerçekten aşkı tadabilir misin benim gibi yürekli olabilir misin?