bundan yhakşaık 33 yıl önce başladı hayatım ve dünyaya ilk geldiğim gün aslında anlamalıydım hayatın ne kadar çetrefili bi düzen olduğunu...
ilk ve orta okul yıları mütemadiyen sıradan insanların sıradan yaşantısı gibi olmalıydı diye düşünürken aksine iki yılda bir şehir değiştiren tayin olan bir babanın oğlu olmanın verdiği düzensiz bir hayatın içinde idim..
tam alıştım diyorsun arkadaşlarına evine sokağına mahalene derken birde bakıyorsun ki hiç bilmediğin bir şehirde adını bilmediğin bir mahalede apartmandasın çevrendekiler yeni arkadaşları yeni..
bu şekilde ilk ve orta okul hayatı son buldu ilk aşkımı orta okul son sınıfta tanıdım adı bahardı saçları kömür karası gözleri bahardan tatlı durmasımı desem konuşmasımı evleri yolumun üstünde idi o muhteşem çok şahaneidi onu görmek herşeye değerdiya dolayısı ille eve gidip gelmelerde bahane idi..
tanıştık aynı liseye gitmeye başladık zorda olsa açıla bilmiş ona olan duygularımı o dönemin cümleleri ille kura bilme medeni cesareti göstere bilmiştim.. ilşkimiz artık adı konulmuş bir şey idi aşk dı sevgi idi sadakati camlarımız bir birine bakmakta idi her gece o dönemin teknolojisi sabit telin yardımı ille çağrılar atıp pencereler önünde sattlerce göz göze gele bilmek adına uğraşlar bir birimize şirinlikler yapmakta idik..
lise dönemi nasıl gelip geçmişti anlayamamıştık
dersane süreci başlamıştı.. artık ailelerimizin haberi vardı herşeyden kimseden birşey saklamıyorduk çünkü yanlış birşey yapmıyorduk..


ailerimizde bize saygı duyuyor önümüzü aça bilmek adına ellerinden gelen çabaları harcamakta idiler..