Gençlik kadar güzel bişer daha varmıdır acaba? Çok düşündüm. Saatlerce, kelimelerle, ve soyut her yolu denememe rağmen bulamadım.Gençlik güzel olmakla birlikte sahip olupta elimizden kayan bir duygu misali değilmidir?İşte tam bunları kafamda tasarlarken, insanın yanlızlığı aklıma geldi.Ne kadar soğuk ve kuru bir kelime değilmi? Mevlam bu duygunun imtahanı ile sınamasın hiçbir zaman.Belki çoğumuz bu sınavda başarısız olur, bu sınavda boş kağıt bile verenlerin sayısı azımsanmayacak kadar fazla olur.Eğer bu bir sınav ise bu sınavdan inanın kimse ikinci bir şans bile istemez.Bu sınav çoktan seçmeli ve final sınavı gibidir.Nasıl ki günümüzde öğrenciler final dersini veremediği takdirde başarılı olamıyor ise, yanlızlıktan kalan insan hayat dersinden de kalmış demektir.İnsanları yanlızlığa iten yine insanoğludur.Eğer değer verdikleriniz değer vermez ve ilk yanlızlık durağında bizleri indirir ise sonumuz malesef kaçınılmaz olur.Sakın hiç kimse biz üstümüze düşenleri tam olarak yerine getiriyoruz demesin.Eğer bu sınava iyi hazırlanmış olsak bugünlerde cezaevleri, huzurevleri, kadın sığınma evleri bu kadar rabet görmez, hemen hemen hergün görmeye adeta zorlandığımız 3.sayfa intahar haberlerini okumuyor olurduk.İnanın her insan ama her insan hataya meyilli olabilir lakin önemli olan hatayı görüp gerekli dersleri çıkarmaktır.her hata yapan yanlızlığa itilirse toplum içinden çıkılmaz bir hale bürünür.Böylece sürekli geçmişi yad ederek yaşarız.Bence artık gelecek adına da güzel işlere imza atılmalı.Nasıl mı? Herkes bir gönül kazansa, herkes bir insana tebessüm etse, herkes bir düşeni kaldırsa.Bakın siz o zaman gelecekte yanlızlık diye bir kavramdan bu kadar sıklıkla bahsedilecek mi.Bence denemeye yarar.Eğer bir sahilin kumsalında sadece bir kişinin ayak izi var ise daha çok yol almamız gerekir, lakin kumsalda ayak izleri çoğaldımı ibre pozitife doğru dönüyor demektir.