dilediğimce mutsuzum şimdi......





eksik bir durum yok adı kalpten atılmış bir aforik.yaşam karşı kıyıya geçmeyi bekleyen sanıklar kadar suçlu.elimizde her şeye yetecek kadar sözcük.iki dağın arasında tünel.meryem’den bu yana olmadı ruhbanlık.belagat benim işim değil.asya mendilleri satıyorum, heybemde ısırılmış bir elma.koca koca seneler geçti bak. uyuz bir itin kaşınmaları kadar gerçek.mesele değil aslında bunları yazmam.bırak sen de şair kesilme başımıza.uyumadan geçen günlerde saatleri sayardık elbet..kadim bir yalnızlık çöreklenince kapımıza.işimizi yarım bırakıp cumaya giderdik.adımızı bilmeyen hiçbir cani yoktu.ne de olsa müsebbib bir zamanda yaşıyorduk...



bir bilmece sorar gibi mutluyduk ,aşımız elden sözümüz gölden öylece geçinir giderdik.bana kaç gece masal anlattın, dinler gibi yaptım..sırf mutluluklar adına sesimi çıkarmadan bekledim.ayağını unutmuş bir ozan..yetim malı yemeyen hırsızlar.cebimizde kırık saz muhabbetleri..içimize düşen yanlarımızı çıkarmak kimsenin harcı değil.elbette sana göre hecelerim var karılmayı bekleyen.. üç vakte kadar saymadan bekledim ve gözlerimi açtım.bileğimde, dikilmiş damarlarda ağzımıza sıçan yalnızlıklar dolaşıyor....