Aradan yıllar geçmiş sonunda 20 yaşında işe başlamış olmasına rağmen bir tane bile arkadaşı yoktu.Gençti bir kız bulup evlenmek yuva kurmak istiyordu.Para biriktireyim evlenirim diyordu içinden.30 yaşına gelmişti ne evi nede parası vardı tek varlığı her gün yıkayıp her gün giydiği gömleği kundurası takım elbisesi parasızlıktan alamadığı çorabı ve kravatı idi.Artık 40 yaşına gelmiş ve hayatı kabullenmeye başlamıştı yemek yapmakta ustalaşmış ev işlerinde hamarat olmuştu hala bir tek arkadaşı bile yoktu.Rüşvet yemezdi namuslu köy çocuğuydu halktan biriydi.Aradan yıllar su gibi geçmişti artık hayatı anlamıştı nihayet bir an geçmiş geldi aklına başını aldı iki elinin arasına ve mühür bastığı onca evrak onca insan geldi aklına ve anladı hayatının anlamsızlığını.hayatın anlamını anlarken anlamsızlığını da unutmamıştı.artık 60 yaşındaydı son nefesini vereceği günler yaklaşıyordu.bir seveni bile yoktu ki başında dursun öldü ve ölmeden önce düşündü hayatın anlamsızlığını anladığı yanına kar bile kalmamıştı.