Yeterince yırtıcı ve yeterince özgün sanıyorsun kendini. Oysa sadece âşık bir serçesin.

YIRTICI
Neden tam mutlu olamadığını şimdi daha iyi görüyorum, anlıyorum.
İnce düşünceli ve hassassın. Sevgi dolusun ve karşılık görmek istiyorsun. Ne yazık ki hayat ormana benziyor ve insanı yanıltıyor sürekli. Yeterli sandıkların yetersiz, güvenli sandıkların güvensiz çıkıyor. Aslanlar kedi, kuzular kurt çıkıyor. Yeterince yırtıcı ve özgün olmayan sen sırıtıyorsun bu ormanda. Senin gibi nadide bir türün yaşaması çok çok zor. Yaşasa da kaliteli bir hayat sürüp serpilmesi imkânsız. Gerçek sevenin azdır her şeyden evvel. Sen ise vefasızları seversin. Yalancı ve kısa mutluluklardan ibarettir hayatın. Bir gün yakalayıp en fazla güveneceğin ipin de muhkem olmadığını fark edeceksin. Asla mutlu değilsin ve olamayacaksın. Çünkü kelebeklerin bahtı kendi kadar güzel değildir.
Bana da benziyorsun bazı hallerinle. Fırsatlar senin için değildir adeta. Sadece keskin sınırları yalarsın. Doğruların içindeki yanlışları görürsün hep. Sevgi dolusun ama istediğin sevgilere uzaksın, yasaklısın. Çoğu zaman sana sunulan sevgi de sevgi değil. Benim gibi bela çeken mıknatıssın. Yaş kemale erdikçe çamura da yatacaksın. Tatmadıklarını tadacaksın. Ummadıkların gelecek karşına. Pişmanlıklar saracak her yanı. Yeniden başlamak isteyeceksin her şeye. Şoklardan sonra sende neden tam mutlu olmadığını kavramaya başlayacaksın. Yeniden başlamak çok kolay olmadığını o zaman anlayacak belki de beni anacaksın.
Bir gün sen de ben olacaksın. Hayat sana da umduklarını vermeyince özgün ve yırtıcı nasıl olunur göreceksin. Bırak, vazgeç, sürdürme, gibi kelimeleri söylemek kolay, yapmak kolay sanırsın. Çoğu zaman katlanmak isyandan kolaydır. Kınadıklarının durumuna da düşeceksin elbette. Kim düşmemiş ki?
İleride daha alçakgönüllü ve ruhen daha dingin olacaksın. Yenilmişliğin ezikliği olacak herkes gibi. Tam mutlu değil ama tecrübeli olacaksın. Benim gibi hep tek ve yarım olacaksın. Kartal görünümlü serçe olmak artık seni mutlu etmeyecek. Bir pil gibi tükenirken tamamen başkalaşacaksın. Âşık değil kederli serçe olduğunu anlayacaksın yavaş yavaş. Yaşanmamışlıklar hep sızlayacak yüreğinde. Keşke’ler örümcek ağı gibi saracak fikrini.
Son durağa ilerlerken yaklaşan fırtınayı göreceksin. Yürekli olmak gerek ama ben korkağım diye düşüneceksin. Evet, bunda haklısın. Hepimiz farklı derecelerde korkağız. Bizler örümcek ağına takılan sinekleriz. Örümcek bekleriz bizi felç etsin diye. Aptalca ama öyle. Ne kadar yırtıcı ve aykırı olabildin ki? Mutluluğun için bu mu gerekli? Yetti mi sana?
Sen bana benziyorsun ya sana benzeyenler de karşına çıkacak. Şimdi geleceği yaşamaya çabaladığın gibi gelecekte de geçmişi yaşayacaksın adeta.
Başkalarının bilgisiyle bilgin olabilsek bile, ancak kendi aklımızla akıllı olabiliriz demiş monitagne. Hayatlarımız için de benzer söylemde bulunabiliriz. Başka hayatların uzmanı olsak da ancak kendimiz yaşayarak anlayıp, hissedebiliriz. Ancak yaşayarak zevk ve ders alabiliriz. Bir zincir kadar güçlüydük ikimiz de. Oysa en güçlü halkamız kadar güçlüydük ve daima diğerlerinden çok daha çürük halkalarımız vardı her zaman.
Benim hedefim olmadığı için hiçbir limana varamadım. Sen ise; vardığın limanda inmeye çekindiğin için dolaşmaktasın.
Serçe yürekli tilki olmak mı yoksa timsah gibi parçalarken gözyaşı dökmek mi karlı iş?
Ben bilemedim bir ömrü ziyan etmek için ne yapmak lazım geldiğini.
Bilen var mı? Sen biliyor musun?
ENGİN TATLITÜRK