Azmi işten gelip üstünü değiştirmiş;aynada saçlarını düzeltirken Esin ona yan gözle gizlice baktı.Ne kadar yakışıklıydı oğlu. ( Annelere yavruları hep dünya güzeli gelir.)

" Ben biraz gecikebilirim merak etmeyin olur mu ?"

"Tamam yavrum."

( Birbirlerine nerede olduklarını mutlaka haber verirlerdi. Artık bu bir alışkanlık olmuştu aralarında.)

Üniversite de öğretim üyeliğine başlayalı iki sene olmak üzereydi.

Mesleğinin başındaydı daha ; ama hedefleri vardı hem de çok gerçekleşmeyi bekleyen.

Kapıdan çıkarken annesine sıcacık bir öpücük kondurdu.

" Bak seeenn gene vantuz gibi çektin yanağımı .Hadi güle güle oğlum."

Pencereden ona el sallayıp arkasından bir süre baktı..

( Çocuklarımıza sonsuza kadar bırakacağımız en önemli miras güzel ahlak ,sevgi ve saygı dolu bir yürek olmalı.)

Azmi yolda giderken cep telefonunla Ebru’ yu aradı.

" Hazırlandın mı ? Geliyorum."

Genç kız uzun ; kahverengi saçlı iri ela gözlü ,buğday tenli orta boylu zayıftı.Yüzünden tebessüm hiç eksik olmazdı.

İşte bir kıvılcım sıçramış alevlenmişti yürekleri ; aşık olmuşlardı birbirlerine...

" Evet gene aynı buluşma noktamızda..."

Herzamanki gibi ........ kafeye girip bir masaya oturdular.

Azmi bir yandan içindeki çekingenliği ile savaşırken diğer taraftan yüreğinin sesini de dindirmeye çalışıyordu .Dilinde ardı arkası kesilmeyen sözler birikmişti sevgi dolu.

" Şeyy ne yemek istersin ?"

"Ben bir karışık tost düşünüyorum yanında da ayran. ya sen ?"

"Kaşar peynirli simit canım çekti."

Ebru gülümserken yanaklarındaki gamzeleri belirginleşiyordu.Öyle sevimliydi ki...

İkisinin de yiyecekleri gelmiş onlar hala tatlı tatlı konuşuyorlardı.

Vee nasıl söyleyecekti ? Nasıl ? Onunla evlenmek istediğini...Hem de bir ömür boyu.

Kızardı ,ellerini koyacak yer bulamadı,Dudakları titredi. O arada genç kız tostunu onun ağzına tıkıverdi neşeyle.O da simidini...





Birbirimizi o ilk gördüğümüzde
Pozitif enerji doldu içimize
Çekim alanına girdi yüreğimiz
Biz galiba aşık olduk ikimizde

Kelimeler zengin olabildiğince
Mutluluk okunurken gözlerimizde
Bir kıvılcim yetmişti gönlümüze
Biz galiba aşık olduk ikimizde

Tatlı bir heyecan vardı içimizde
Birazcık ürkek çekingendik belkide
Dünyayı görmezdik eller birleşince
Biz galiba aşık olduk ikimizde ( neşe kızılyar)



"Benimle evlenir misin ?" Heyecandan dudakları kurumuş; bardaktaki suyu ağzına götürdü hemen.

Ebru’nun gözleri birden dolu dolu oldu ve ona bakarak...

"Evet evet ben de seni çok seviyorum biliyor musun ? "

Elleri birleşti ve sustular...

İkisi de ailelerine düşüncelerini açıklamaya karar verdiler.

Azmi fazla geç olmadan onu evine bıraktı.

Kapıyı anahtarınla açarken bu güzel haberi anne ve babasına anlatmak için öyle sabırsızdı ki...

Salonda onları başbaşa televizyon seyrederken buldu. Bir iki hoş beşten sonra hemen konuya girdi.

Gene eskisi gibi başını annesinin dizine ve babasının ellerini tutmuştu sıkıca.

( Hayallerim etrafımı sararken ben kalbimin sesini dinliyorum sessizce ve ayaklarımın altında uzanan sevgi dolu yola güveniyorum işte yolculuğumun anlamı bu diyorum öyle güzel ki...)

"Annem,babam sizlerle verdiğim çok önemli bir kararı paylaşmak istiyorum."

Esin oldukça meraklanmış hemen sorular sormaya başlamıştı.

" Hayrola oğlum nedir ? Önemli bir şey mi?"

Ayhan gene ona

"Sultanım biraz müsaade ; anlatsın çocuk. Söyle yavrum seni dinliyoruz."

O ise utanmış ; yanakları al al olmuştu.

" Biz Ebru ile evlenmeyi düşünüyoruz."

" Demeee !

" Bu ne güzel bir haber ."

Esin le Ayhan hem şaşırmış ;hem de çok mutlu olmuşlardı.

"Ayy Ebru idi adı değil mi ? Merak ettim doğrusu.Tanımak isterdim onu."

" Sultanımmmm ! Dur hele..."

" Evet ; sizlerle en kısa sürede tanıştıracağım; çok seveceğinizden eminim."

Bir süre sonra Azmi "İyi geceler" diyerek yatmaya gitti.

Onun arkasından baka kaldılar...

" Canım kavınvalide oluyorum desene..."

"Sultanım ben de kayınpeder.....Allah bugünleri de gösterdi bize ne mutlu ne mutlu."

( Her günü mutlulukla çizip ,sevgiyle boyayın ki muhteşem bir sanat eseri kalsın geride. )



NEŞE KIZILYAR





ÖYKÜM SİZLERLE DEVAM EDİYOR...