Kordon’da güzel bir lokantaya oturdular.Selma biraz huzursuzdu ama; yapacak bir şey yoktu.Bu kibar adamı hep horlamış;. bu kez kırmayı istemedi. Hem sohbet ettiler,hem de yemek yediler.
Bir ara ona " Hala toplantılara giriyor musun ? diye sordu.
"Hayır, ben o işlerle uğraşmıyorum artık. Şirkette bir üst düzeye atandım. ve çok memnunum. Senin sayende oldu; beraber çalışmışlığımız için bu imkan sağlandı."
Selma gülümsedi " Senin adına çok sevindim."
Saat epey ilerlemiş Selma "Ben müsade isteyebilir miyim ? Zamanım doldu."dedi.
"Tabi, ben de gideceğim; arabam iki de kalkıyor."
"Otobüsle mi geldiniz ?"
"Evet, araba kullanmayı sevmiyorum; çünkü çok yorucu oluyor. Uçak veya otobüsü tercih ediyorum."
" Buraya sık sık mı geliyorsunuz?"
"İzmir’e ilk gelişim ; genellikle başka illere gidiyordum..Ama doğrusu çok güzel bir yer."
"Evet İzmir’in ayrı güzelliği var."
Ayağa kalkıp tokalaştılar.
" Beni kırmayıp geldiğiniz için çok teşekkür ederim" Mutlu oluşu gözlerinden belliydi.
" Bu arada size birikmiş yemek borcumu ödemiş oldum."
Selma gülümsedi "Hiç önemi yok ;hoşça kaIlın" Geri dönüp işinin başına geçti.
Bir zaman çalışamadı; geçen günleri düşündü.Hem hüzünlendi, hem de sevindi. Eski bir dostu görmüştü..
Günler geçiyor.;mart ayı çıkmak üzereydi.Nişanlı çift ise düğün hazırlığında ; büyük bir koşuşturmaca içindeydiler.Ev tutulmuş, eşyalar alınmış ve yerleştirmekle meşgulduler.Çarşı Pazar dolaşmak, eksikleri tamamlamakla geçiyordu günleri...
Selma onları böyle görünce "Yok, böyle işlere gelemem; en iyisi ben hiç evlenmeyeyim." Dili böyle diyordu ama...
Davetiyeler dağıtılmış ,salon tutulmuş sonunda düğün günü gelip çatmıştı.Selma damadın nikah şahidi olacaktı arkadaşı öyle istemişti.
Gelin odasında beraberdiler; ne çok heyecan vardı burada; hem de sonsuz mutluluk...Selma gençlerin bu haline gülüyordu. Kendisinin ise içi buruk buruktu. İki gence gıpta ile bakıyordu. Sevgileri kazanmıştı.Sevip ,sevilmek ne güzeldi.
Saat gelmiş; çalınan müzik gelinle damadı çağırıyordu...Beraber çıktılar; Selma da arkalarından geliyordu..Üzerinde çok şık siyah bir tuvalet vardı.
Arkadaşları ona takılmış "Sen sağdıçsın canlı bir şey giyseydin."
"Ben onu canlandırırım" diye gülümsemişti.Üzerinde bir tek Metin’in broşu vardı takı olarak.Saçlarını topuz yaptırmış, küçük mine çiçekleri takmıştı. hafif makyajı ile görenin dönüp bir daha bakacağı kadar güzeldi.Ama gözleri mahsundu onun.
Gelinle damat ve şahitler nikah masasına oturdu. Nikah memuru gelip kısa bir konuşma yaptı.Ve nikahlarını kıydı.
" Sizi karı koca ilan ediyorum" diyerek sözünü bitirince büyük bir alkış koptu.
Selma ikisini de kutlayıp mutluluklar diledi. iki genç sevgiyle sarıldılar ona.
Düğün başlamış; gelinle damat dansı açmıştı. Çok kişi pistteydi.Selma yı da bir iki arkadaşı dansa kaldırmış "bilmiyorum" diyerek biraz oynayıp oturmuştu.
Yüreği acıyor; o yalnız Metin’le dans etmek istiyordu.Ağlamak geldi içiinden; kendini dışarı zor attı.
Loş ışıklar içinde biraz yürüyerek bir banka oturdu .Gözleri dalgın, yaşlar yanaklarından akıyordu.

"Allah’ım !" Hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. Gözlerini elinin tersi ile sildi; burnu da akmıştı.
Bir el mendil uzattı.Kim diye bakmadan alıp burnunu ve yaşlarını sildi.
Birinin yanına oturduğunu hissetti. Başını çevirip önce şaşkın; sonra inanamadı
"Metin" diyebildi. "Siz ne arıyorsunuz burada?"
"Niye ağladığını açıklarsan; ben de söylerim" dedi.
Selma " Bilmem; birden duygulandım. İçimden ağlamak geldi; peki siz nasıl buldunuz beni ?"
"Hiçççç... seni görmek istemiştim.Gelin olduğunu sanıyordum. Son kez bir daha diyerek geldim ;
ama nikah şahidi olduğunu anlayınca da takip ettim.Dışarı çıkınca da yanına geldim işte ."
Selma iyice şaşırmış; ne diyeceğini bilemedi.
"Gelinin ben olduğuma nasıl karar verdin ?"
"Bilmem...? Sana geldiğim gün arkadaşını kapının önünde gördüm. O da beni seviyor diyerek sevincinden oynayacaktı nerdeyse.İçeri girdiğimde ise sen; elindi kırmızı gülü koklayıp gülümsüyordun. Ve beni çok soğuk karşıladın. Sonra gördüğüne sevinmedin bile; işte bu düşünceler içindeydim."
Selma gülümsedi "Ama aslında gerçek başkaydı. Aralarını ben yapmıştım ; o gün teşekküre gelmişti bir gülle bana. İşte sevinci buydu."
"O zaman beni niye soğuk karşıladın?"
"Ben sana kırgındım; gerçi buna hakkım yoktu ama... İçimden öyle geliyordu.Hatırlıyor musun ? Yılbaşı eğlencesinden sonra görüşmedik ve beni hiç aramadın. yalnız ocak ayının ortalarında bir gül geldi.Aslında gerçeği anlatabilirdin , söyleseydin keşke evleneceğim diye. Sadece gülün yanında kısa bir notla yazmışsın evleniyorum diye."
" Dur... bir dakika... ben sana evleniyorum diye gül mü gönderdim? "
"Evet; ondan sonra da bir haber alamadım. Ne sen ; ne de güllerin vardı.Ta ki buraya bir buçuk ay önce bir güünl geldi ve ben de onu gözyaşları arasında denize attım.Çünkü...çünkü o güllerin artık başka sahibi olduğunu düşünüyordum."
Metin’in yüzü gülmeğe başladı; kolunu Selma nın boynuna dolayıp, kendine çekti.
"Biliyor musun; birileri bize oyun oynamış. Aylardır acı çekmişiz de; haberimiz olmamış.Yılbaşı gecesi ben uçakla Amerika ya gitmiştim " dedi.
" Yıllarca orada amaçsız yaşadım.Sözüm ona okula gitmiştim ve son yıldan bir iki dersim vardı. Onları verip yurduma kesin dönüş yapmaktı niyetim.İşte bu zaman zarfında deliler gibi çalıştım .İmtihanlarımı verip , işimin başına geçip ,sevdiğim kızı almak veee çoluk çocuk sahibi olmaktı niyetim.
Yurda döndüğümde ise senin İzmir’de olduğunu öğrendim. Önce hemen gülümü gönderdim; sonra kendim. Ne umutlarla gelmiştim.Ama o gün öyle hayal kırıklığına uğradım ki; anlatamam. Aylarca senin hayalinle yaşamıştım; ancak karşıma başkasını seven biri çıkınca deliye döndüm.Bu yüzden hemen İstanbul’a geri döndüm.
Hiç kimseyle konuşmadan işlerin başına geçtim.Deliler gibi çalışıyor; çok aksi biri olmuştum. Ne evde huzurum vardı ;ne de iş te..İzmir den ara sıra haber geliyordu. Düğün gününü duyunca içimi bir acı sardı. Seni son bir kez daha göreyim dedim; salonun bir köşesine oturdum. Ah! bilsen ...içimden neler geçmedi bu düğünü nasıl bozarım diye .Fakat gerçek başkaymış, inanamadım; işte benim hikayem. Arayamayışımın , burada olmayışım nedeni bu."
"İyi de evleniyorum diye o gülü kim gönderdi o zaman? "
Metin bastı kahkahayı " Biliyor musun; bunu olsa olsa Leyla yapmıştır.Evlendi ama ; bak giderken bile bize yine acı çektirdi."Sonra Selma nın çenesinden tutup gözlerinin içine baktı.
"Şu anda benimlesin ya ;bu dünyalara bedel.Herşey bitti bitanem."
Yavaşça bir öpücük kondurdu dudaklarına ve sarıldı.
" Aşkım benim; seni çok seviyorum."
Selma da çok mutluydu; artık bitmiş miydi üzüntüleri ? Deliler gibi özlediği Metin’i yanındaydı. Kokusunu çekti içine; baktı gözlerine yavaş bir sesle
"Ben de seni seviyorum ; hem de çok seviyorum."
"Biliyorum meleğim; haydi gel dans edelim. Bu gece hiç bitmesin; çılgınlar gibi eğlenmek istiyorum."
Selma heyecandan ne yapacağını bilmeden yürüdü yanında ve piste gelince müziğin ritmine uyup dönmeye başladılar.
Selma " Geçenlerde sana geldim; söyleyen olmadı mı? Senin için sahilde dolaştım, koya gittim belki görürüm diye. Pazartesi iş yerine uğradım gene yoktun. Odana daldım; sekreterinden laf da duydum.Yoksa söylemedi mi sana ?"
"Hayır söylemedi."
"Ya diğer arkadaşlar ? Onlara da selam bırakmıştım."
" Kimse söylemedi dedim ya; çok aksi biri olmuştum. Herkes korkuyordu benden. Odama biri girdi diye nasıl cesaret edip söylerler ?"
Gülümsedi Selma ve düğün bitene kadar hiç ayrılmadılar.
Bir ara annenin yanına gidip görüştü Metin ;hal hatır sordu.Gelinle damadı uğurladıktan sonra...
"Hadi artık bizde gidelim "dedi Metin ve devam etti.
" Sabah geliyorum; izinlisin. Seninle uzaklara gidiyoruz."
" Nereye ?"
"Bu kadar ayrılığın;hasretin acısını çıkaracağız."
"Nasıl olur ? işim...?"
"Düşünme... sabah geliyorum hazır ol ;mutlu olmak bizim de hakkımız. Görüşmek üzere."
"Görüşmek üzere."
Bir daha hiç ayrılmamak üzere buluşacaklardı...Gün onlara doğacaktı Selmacık mutlu olacaktı,


AYŞE KARAN

SEVGİLERİMLE


SEVGİLİ GÖNÜL DOSTLARI
ÖYKÜMÜ SABIR GÖSTEREK TAKİP ETTİNİZ BENİ YALNIZ BIRAKMADINIZ
ÇOK ÇOK TEŞEKKÜR EDİYORUM SAĞ OLUN SAYGI VE ŞÜKRANLARIMI KABUL EDİN

HİKAYEMİN FİNALİNDE HEPİNİZİN YENİ YILINI KUTLARIN
RABBİMDEN SAĞLIK VE HUZUR DULU YENİ BİR YIL DİLİYORUM
SAYGILARIMLA



YAZIMDA BANA YARDIMCI OLAN VE HERDAİM YANIMDAKİ KARDEŞİM NEŞE KIZILYAR’A SAYGIM VE ŞÜKRANLARIMLA
CANIM SENİ SEVİYORUM