Milletvekili emeklilerinin maaşlarını düzenleyen son tasarının kabulünden sonra bir partinin milletvekili, onaylanan tasarıyı eleştiren partilerden birini ‘’tribüne oynamak’’ ile suçladı.

Spor ile ilgilenen ya da ilgilenmeyen herkes bilir ki, karşılaşmalar ilk önce tribüne oynanır. Eğer karşılaşacak takımlardan biri sahaya ‘’seyircisiz oynama cezası’’ ile çıkmışsa, cezalı takım karşılaşmaya 1-0 yenik başlar. Karşılaşma tamamen seyircisiz sahada oynanıyorsa, o maçı hiç izlemeyin zaten; hareketsiz, renksiz, tatsız ve tuzsuzdur; yenmez yani…

Demem o ki; tribüne oynamak iyi bir şeydir. Tribündeki seyirci kazanılmış ise, o karşılaşmanın sonucunu heyecanla bekleyen ve sahaya gelemeyen diğer insanları da memnun edecek bir skor alınması işten bile değildir… Çünkü karşılaşmayı hareketlendiren, oyuncuları kamçılayan o tribündekilerdir, başkası değil…

Neler olduğunu, olanların bundan sonra neye yol açacağını, aslında ne olması gerektiğini heyecan ve merakla izleyen bütün bir ülkenin vatandaşları ise tribünden izleyen, tribüne oynamakta ne sakınca olabilir? Hani hep söylenip duruluyor ya benim de ‘’keşke öyle olsaydı’’ dediğim şu ‘’Türkiye’nin dünya siyasetinde her geçen gün daha fazla söz sahibi olduğu’’ meselesi; işte tribündekiler ne kadar heyecanla izlerse karşılaşmayı, olayları dışarıdan takip eden dünya kamuoyu da o ölçüde etkilenir olan bitenden.

Sadece siyasetçilere değil seslenişim, ülke yönetiminde öyle ya da böyle söz sahibi olan başta yargı olmak üzere diğer bütün kamu kurum ve kuruluşlarını yöneten, o kurum ve kuruluşlarda görev yapan herkes lütfen tribünlere oynasın… Bu sahada olan biten her şeyi belki o tribündekilerden daha merakla takip eden bir ‘’kurtlar sofrası’’ var çünkü!

Eğer tribündeki insanlar heyecanını kaybederse, siz de bu maçı kaybederseniz; haberiniz olsun.


Ufuk Bayraktar