Yılın ilk karı düşüyor toprağa, biraz korkak, biraz da hüzünlü.Çünkü düştüğü gibi eriyeceğini biliyor.O diğer karlar gibi şanslı değil.Diğerleri bir kar örtüsü yaparak kışı bu kaldırımlarda geçirecekler.Belki çoğu kardan adam olacak, belki de bir kar topu olup havalarda uçacaklar.Ama ilk düşen kar bu kışıda selamlayamadan yok olacak.Ne çocukları sevindirebilecek, ne de manzara resimlerine konu olacak.Bir ağacın dalında bile saltanat kuramayacak ama o diğer karlardan çok farklı olacak.Çünkü o yılın ilk karı olacak.Kışı müjdeleyecek, çocuklarla oynamanın tadını çıkaramazsa bile ilk o el sallayacak çocuklara.İnsanlara önlem almalarını söyleyip, ilk o martılarla buluşacak.Ressamlara, şairlere ilk o ilham verecek.O yılın ilk karı istemeden de olsa göz yaşlarına davetiye çıkaracak.Sokakta yaşayan insanlara ilk o telaşı yaşatacak.Kuşların, köpeklerin, böceklerin, güzel kokulu kır çiçeklerinin uykuya dalmasına ilk o sebep olacak.Saniyeler içinde dünya’nın düzenini değiştirip, bir saniye bile dünya da barınamadan yok olacak.O yılın ilk karıı ve ilk o eriyecek, ardında bıraktığı koca kışa merhaba diyemeden eldeva diyecek.