- 5303 Okunma
- 5 Yorum
- 0 Beğeni
ACIYI ANLATMAK...
![ACIYI ANLATMAK...](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/89492.jpg)
İnsanın acıyı unutmak için ne kadar anlatması gerekiyorsa,unutmamak için de o kadar anlatması gerekiyor..
Acılarımızdan söz ederken asıl acımızı anlatmıyor,anlatamıyoruz.
Acı anlatılabilir mi?
anlatılamayan acı içimizi çürütür.
Acı anlatıldıkça eskir ve eksilir .
İnsan ,iyileşip devam edebilmek için anlatmak ister bence..
isteyerek ya da istemeyerek ,acısını susarak değil,anlatarak unutmayı ummaz mı??
Unutmak tamam da ,nasıl unutmak?
Kalbi yara tarlasına döner insanın.
Acıların kalbi sakat bıraktığına inandığımdan,sakatlanmış olarak devam ederiz.Acı ancak bu kadar unutulabilir çünki.
Unutmak değildir bu, harcadığımız ömrümüzde toparlayabildiğimiz kadarına razı olmaktır,acıyı kabul etmek ya da acıyla yaşamak .
Unutmak,kabullenince uğradığımız görme ve duyma kaybına dönüşür..
Bazı acılarda vardır anlatılamaz konuşamaz,anlatamazsın .
anlatmak değil ölmek istersin.
ölmediğin ölemediğin için susarsın.
üşüme gelir üstüne.
ağlayamazsın bile.
Acı unutuluyor ama geçmiyor galiba..
geçtiği için değil,tam tersine ,hiç geçmediği için unutuluyor acı.üzeri eski bir çarşafla örtülüyor.
Çünki en ihtiyacımız olduğu zamanlarda kimse’Merak etme ,geçecek,’demiyor artık..
Acıyla aşk yaşayan ruhum yanıyor
Buz tutan bedenimle hislerimle titriyorum
Seçemediğim hayatın labirent yollarında
karanlıklarda kayboluyorum
Her aldığım nefeste zehirleniyorum
canlı gezen cenazeyim
içimde hapsettiğim nefret ve öfkeyle
ruhum can çekiyor çırpınıyor
Aklım gel gitler de
vicdanlarını,ruhlarını satmış
kokuşmuş birbirleri nin etini yiyen
dillerinden ,önyargılarından iğrendiğim
insanlığı bilmeyenlere kinimle kıvranıyorum
Nedenler,niçinler, delirten çaresizlik
acılarımı asamadığım darağacı boş
Hayat oyununu oynuyor
boynuma attığı yağlı urganı çektikçe çırpınıyorum
İçimde bir kurt var,
her yeni filizlenen umut çiçeğimi yiyor
yok ediyor benliğimi sevgimi kurutuyor
Yaşam saatimin tik tak ları beynimde yankılandıkça
içimde sessiz çığlıklar kopuyor
Zaman..durma hızlan artık su gibi ak
kurtar bu azaptan beni ,
bekleyecek dayanacak gücüm kalmadı..
Umudumu kırıp inancımı yok eden
Geçen yılları,gelecek yılları düşündükçe
hayatlarda ,haksızlıkda,acı da yazıda..
yazmak ve okumak bütün acısına rağmen
hayatımı devam ettiren güç verendir belkide...
DAĞÇİÇEĞİ
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/62046.gif)
şimdi nerden okuduğumu anımsamıyorum...bir filmin sahnesi bile olabilir...adı silinmiş ve küçücük bir bölümü kalmış anı bankamda...
bir mahkum...uzun yıllar yatması gereken...ömür boyu hapislikte olabilir...tek başına hücrede...
her gün...jiletle traş öncesi ya da sonrası...yüzlerini derin derin keserek kanatıyordu...yaşama dair kan...varolduğunun bir göstergesimiydi...yoksa...acıyan yanlarına...yeni acılar katarak mı yaşama tutunuyordu...hayata ve yaşamaya dair iz arıyordu belki de...kan ve acı...yaşamaktı...izdi...
sevgi ve saygılarımla...
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/34442.gif)
En güzeli dediğin gibi yazarak unutmak sevgili @DAĞÇİÇEĞİ@...Sanırım önünde uzun bir yaşamın yolculuğu seni bekliyor.Moralini bozmak istemem ama daha çok çekeceğin acılar seni bekliyor.Konu içeriği olarak düşüncem tabii ki.
Yazı ve şiir olarak harikasın.En azından o acıdan böyle güzel tatlı bir yazı ortaya çıkmış.Tebrikler.
![@DAĞÇİÇEĞİ@](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/64568.gif)
@DAĞÇİÇEĞİ@
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/64693_rk2b29pmmj.jpg)
Zaman..durma hızlan artık su gibi ak
kurtar bu azaptan beni ,
bekleyecek dayanacak gücüm kalmadı..
Umudumu kırıp inancımı yok eden
Geçen yılları,gelecek yılları düşündükçe
hayatlarda ,haksızlıkda,acı da yazıda..
yazmak ve okumak bütün acısına rağmen
hayatımı devam ettiren güç verendir belkide...
muhteşem..bunca güzel duyguyu biraraya getirmek..tebrık edıyorum
![@DAĞÇİÇEĞİ@](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/64568.gif)
@DAĞÇİÇEĞİ@
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
Hayatı devam ettirebilmenin en vazgeçilmez şartı acıyı bol bol tadmaktır...Buna yaşamak denir mi? Tartışılır...Eğer yaşamak nefes alıp vermekten ibaretse evet...Yani nefes alıp vermek için acıyı bol bol tadmak gerekiyor...Yaşamak için, bir kaç sene ya da bir kaç ay, hatta bir iki saat daha fazla nefes alıp verebilmek için kullandığımız ilaçlara bakın...Bir tane olsun tatlı hap bilirmisiniz...İçtikçe içesiniz gelen şurup, Hiç '' O serumdan çok hoşlandım, O iğneden bir kaç tane daha yapın'' dediğiniz oldu mu? Neden? Hepsi acıdır da ondan...Acı ama yaşatan da o ...Demek ki Dünya denilen bu umursamaz yuvarlağın üzerinde dönüp durdukça ac tadacağız ki nefes alabilelim...Yaşamaya gelince: İşte o nasıl bir şey pek de bilen yok...O halde kafayı takmamak lazım.
Bakın ne diyor Fuzuli:
Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabip.
Kılma derman kim helakim zehr-i dermanındadır.
Hele bir de dert Aşk ise: Acı olmadan kesinlikle bir şeye benzemiyor. Lezzeti acıda...Acı olmazsa zaten adı aşk= gözyaşı olur muydu hiç...Evet...Dünyada sadece ve sadece Türkçede aşk kelimesinin manası gözyaşıdır.
Selam ve saygılarımla.
![@DAĞÇİÇEĞİ@](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/64568.gif)
@DAĞÇİÇEĞİ@
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/27063_Eqb7vDsKhy.jpg)
Öyle günler oldu ki ağladım. Gün geldi ağladığım günlerime ağladım. Her acı yerıni yeni bir acıya bırakarak çekiliyor hafızamızdaki zindanına. Unutmuyor ve hatta unutturmuyoruz ama onu hapsediyoruz zamana.
Sevgimdesin/ @-->---
![@DAĞÇİÇEĞİ@](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/64568.gif)