Bir gün önce senin için ölüp biter.Gözü baskasını görmez.Dünya yoktur gözünde sen varsındır sadece ya da sen öyle sanırsın.Aslında sen ve onun gururu vardır.sen ve onun bitmek bilmeyen gururu...Sonra birden istemez seni ,gözü kararır.Bir kalemde siler seni hatta silgi kullanmadan karalar gecer üstünü.Sense o çiziklerin arasından bakarsın dünyaya.Dersın ne oldu ne oluyor...Sonra içinden bir acı gelir.Bir sızı duyarsın bir yerin çok acıyordur ,canın cok yanıyordur.Bu tahammülü olmayan acının kaynağı ne dersin?Bakarsın sağına soluna karananırken mi oldu acaba dersin?Bakarsın çiziklerin acısı çok baska ama bu bambaşka daha fazla acıyor dersin.Sonra sol yanına bakarsınacının kaynağı sol yanında.Kaynağı bulmanın verdiği bir mutluluk yayılır vücuduna.Acı hala ağırdır hem de cok ağır.Kaldıramam sanırsın bu acıyı.Sonra günler geçer acın hala taze ama kanamıyor eskisi gibi çünkü kanın azaldı.Acın büyük gücün küçük,sevgin büyük sevdiğin küçük,özlemin büyük özlediğin küçük....

Funda DEMİRAL