O değil de;

Ablam hiç bana benzemez. Gazeteyi noktası virgülünden, sarı sayfasına kadar okur. Bulmacaya da hiç dayanamaz. Nerde bi bulmaca görse çözene kadar rahat etmez.

Pazar bulmacasını bile çözer. Öyle diyim ben size...

Bu kötü alışkanlış babamdan geçti ona. Şimdi karşılıklı baba-kız bulmaca çözüyolar. Ben o işlerle uğraşmıyorum diye de acayip hüzünleniyorlar.

Beni de oyuna dahil etmek istiyorlar ama olmuyorum. Sanki her sıkıntıyı çözmüşüz gibi bide üstüne üstlük yükselen burcunu bile bilmediğim elalemin adamının hazırladığı bulmacayla bilmeceyle hiç uğraşamam.

O değil de;

Ablam bir süredir bloK yazarı bi kadının kitaplarına sardı. Başımın etini yiyor, kitapları sana verim sende oku diye... Bazen o’nu okurken seni okuyor gibi oluyorum diyor.

Yok anam babam biz daha oralara gelemedik. Cem Yılmaz’ın dediği gibi ’biz evde kendimiz’

O değil de;

Blog’a BloK diyerek blog yazarlarını eleştiren arkadaşlarımız var. İlginç tabii.. Keşke yapmasalar...

O değil de;

Hemen de konuyu dağıtıyorsunuz. İki dakka dikkatinizi toplayamıyorsunuz...

Dikkat dağınıklığı unutkanlık hastalığının belirtisiymiş. Genelde kafası sürekli çalışan insanlarda daha sık rastlanılan bir durummuş.

Sölemedi demeyin...

O değil de ;

’kimseye etmem şikayet, ağlarım ben halime/titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime/

O değil de;

İyi bayramlar.