Yıl 1970, yer istanbul bayrampaşa, 27 mayıs caddesi gençlik terzihanesi terzi Murtaza.

Terzihane’de, çalışmakta olan iki çırak, Ramazan ve Nefail. Hikayemizin kahramanları.

Terzihane’de, Ramazan bir, Nefail iki yılık çıraklar, güzel anlaşan iki arkadaşlar.

Her gün; Sabah erkenden, sa’at sekizde dükkanı onlar açarlar, ve dükkanın temizliğini beraber yaparlar.
Bir gün, sabah yine erkenden dükkanı açarlar, ve işlerini yapmağa başlar başlamaz,
orta yaşlarda bir adam içeri girer,
kolay gelsin çocuklar der ve ustayı sorar, murtaza nerede der, daha gelmedi mi, biz de hayır gelmedi diye cevap veririz.

Ben onunla akşam konuştum,
O benim asker arkadaşım der, ve Nefaile de, tastik ettirir,
Sen beni bilirsin, daha önce ustanla burada konuşmuştuk dii’mi diye.

Nefail de, karamsarlık içinde eeee diye cevap verir. ve adam acele acele benim çok işim var, onu bekleyemiyeceğim der, ve masanın arkasında, kumaşların bulunduğu rafa gider,

Nefail’i de, yanına çağırır,
Sen beni tanırsın
ustanla akşam görüştük, şuradan birkaç tane kumaş alacağım, iki sokak ileride benim dükkan var, orada buluşacağız onunla, sen’de benimle geleceksin, o bizim dükkana gelecek der,
Ve kumaşları seçmeğe başlar, o gösteriyor, Nefail çıkartıp katlıyor kumaşları, dört takım elbiselik, dört tane de, tek pantolonluk kumaşı, bir pakete sardırıp,
Nefaili de yanına alıp beraber dükandan çıkıp giderler,
İleride, dükkandan yedi sekizyüz metre kadar ileride, bir kahvehaneye giderler, ve içeride bir masaya oturup iki çay söyler adam,
çaylar gelir, ve adam aceleyle çayını içer içmez, Nefaile der ki, oğlum sen otur çayını iç, ben bakayım bizim dükkana, Murtaza oraya gelecekti der, ve kumaşları alır kahvehaneden ayrılıp gider.

Nefail yavaş yavaş çayını içtikten sora beklemeğe başlar, bekler bekler adam yok, gelmez,

O arada usta dükkana gelir, bana sorar nefail nerede?
ben’de senin asker arkadaşınla beraber gittiler,
sen akşam onunla konuşmuşsun, sabah geldi kumaşları aldı,
seninle onun dükkanı varmış, orada buluşacakmışsınız,
öyle söyledi bana, sen adamı tanırmısın dedi, ustam yok tanımam dedim Nefail tanıyormuş dedim,

Ve o anda Nefail geldi, ustayı görünce şaşkın şaşkın bakmağa başladı, usta çağırdı oğlum adam nerde dedi,
Nefail. Adam seninle onun dükkanda buluşacakmışsınızya, oraya gitti.

Usta o zama herşeyi anladı, ve Nefail’e sordu, sen adamı tanıyormusun? diye.

Nefail yine başladı kekelemeğe, şey adam bana tanıyorsun beni dediydi ama, bilmem ki dediği an,
ustamız Murtaza her şeyi gayet iyi anlamıştı, adamın eline sekiz top kumaşı kendi elinizlemi verdiniz? dedi,
Nefail! evet ben verdim dedi, ustamız bayağı bir kızssada, bizi ne işten attı, ne’de bir ceza uygulamadı ondan sonraki yıllarda uzun bir süre beraberce çalıştık ustamızla birlikte gençtürk terzihanesinde.

Kibar ve tecrübeli hırsız bizleri böyle bir oyuna getirdi..


Yaşanan olay 1970 bayrampaşa

Gençtürk terzihanesi sahibi Murtaza ustama sevgi ve saygılarımla..

18.11.2011.15.55.
Ramazan Çalışkan. Makedonyalı Şair..