Esin;çok mutsuzdu .Hani dokunsalar ağlayacaktı. "Nasılsın?" Deseler ; bin ah işiteceklerdi ondan.

Görücü usulüyle evlenmiş; eşiyle çok iyi anlaşıyordu. Ama...ama evlerinde bir şeyler ...evet birşeyler eksikti.İkisi de farkındaydı. Birbirlerine söylemekten ; üzmekten çekiniyorlardı aslında.

Yıllar geçtikçe anne olmanın hayaliyle yanıp tutuşan yüreği hep hüsrana uğruyordu.Gitmedikleri ;dolaşmadıkları hastane ,doktor kalmamıştı.Yapılan tetkikler sonucunda verilen yanıt çok acıydı.

"Siz yine de ümidinizi yitirmeyin Esin Hanım; her geçen gün tıp ilerliyor."

Bu sözleri metanetle karşılaşmıştı.Ama yüreği,ruhu derin darbe almıştı.Zaman geçtikçe içine kapanmış sessizleşmişti.Bu durum eşini de üzüyordu.

" Ben seni kaybetmek istemiyorum Bu dünyanın sonu mu? Ne yapalım? Senin yerine bende de olabilirdi.Ozaman terkeder miydin söyle? Ya çaresiz bir hastalığa yakalansaydın.. Hadi toparla kendini."

Başını sallasa da içi içini yiyordu neyazık ki...

O gece gözyaşları içinde dua etti herzamanki gibi.

"Allah ım sen bilirsin .Neolur bana yardım et; çıkış yolu göster.Yalvarıyorum ."

Yatağa sessizce uzandı.Kocası çoktan uyumuştu.Bir süre onu seyretti sevgiyle.Çocuk gibi nekadar da masumdu.Beynini kemiren düşüncelerle mücadele etti saatlerce...Ve en sonunda uykunun tatlı rehavetine bırakıverdi kendini.

Sabah uyanır uyanmaz kendi kendine söz verdi.Bu mutsuzluğuna çözüm bulmalıydı.

İkisi de kahvaltıda sessizdi.Alelacele giyinip işe gitmek üzere kapıdan çıktılar.

"Akşama görüşmek üzere Esin ciğim"

" Tamam birtanem iyi çalışmalar ."

Genç kadın durağa doğru yürürken otobüsün geldiğini görünce koşmaya başladı.Tıklım tıklım dolmuş; ancak ayakta yer bulup tutundu.

Trafik herzamanki gibi yoğundu . Arabalar dur kalk ; dur kalk ilerliyordu. Kaçamak gözlerle etrafına bakındı. Kimi gazete okuyor,kimi yanındakiyle sohbet ediyordu.Çalan cep telefonları da ayrıydı.Tam karşısında kucağında yavrusuyla genç bir kadın dikkatini çekmişti.Gözleri kapalıydi.Minik ona gülerek ağzındaki emziği çıkarıp uzatıverdi.
Esin gülümsedi. O da masum gülücüklerinle...

iş yerine geldiğinde kalabalıktan zar zor inebildi.

Miniğin gülen gözleri hala karşısındaydı .Hele emziğini ona uzatması...

Dosyalar ,bilgisayara yüklenen bilgiler ...Arkadaşlarınla arada çay molası...

Evet ne olursa olsun hayat güzel hemde çok güzeldi.

Öğlenden sonra eşi aramış "Akşam yemeğini dışarda yiyelim" demişti.

" Hayırdır; bu nereden çıktı şimdi?"

"Hayatımızda bir değişiklik olsun " diyerek şakalaştı.

Ayhan Esin i işyerinden alarak küçük,şirin bir lokantaya götürdü.Burası oldukça sakin insana huzur veren bir yerdi

Yemeklerini yedikten sonra garson yanlarına gelerek

" Çay veya kahve ister misiniz?" Diye sordu.

"Ooooo hastaya ilaç sorulur mu? Çay...çay iki çay lütfen." Diye Ayhan la Esin gülerek cevap verdi.

"Sultanım bugün nasılsın bakalım?"

" İyiyim sen?"

"Bende."

" Sende birşeyler var çıkar ağzındaki baklayı."

" Canım ben düşündümde..."

" Eeeee neymiş ?"

"Bir evladımız olsun diyorum."

Esin in suratı asılmış; gözleri dolu dolu olmuştu.

"Ayhan neden bu konuyu açıp beni üzüyorsun?"

" Asla canımın içi.Ben diyorum ki evlatlık alalım."

" Nasılll?

" Evet ; ne güzel olur."

" Sen çıldırdın mı? "

" Hayır ; gayet ciddiyim. Kaç gündür aklımda ve araştırdım."

Eşinin ellerini tuttu.

" Tamam da nasıl olacak peki ? "

"Sosyal hizmetler müdürlüğüne başvuracağız. Bilgileri doldurup yuvadan bir çocuk için istek yapacağız."

" Sonra..."

"Sonra bize olumlu yanıt gelirse mahkemeye müracaat edeceğiz. Araştıracaklar; gelir durumu,aile yapısı uygunsa karar verecekler. İşlemler tamamlanacak.

" Ama genede uğraştıracak."

" Bence değer . Söyle biriciğim ne dersin? "

Esin hem heyecanlanmış; hem de şoke olmuştu.

" Ne diyeyim bilmem ki? "

" Haydi bakalım ;şimdi bir de tatlı yiyelim ."

"Tamam."

"O zaman yarın işlemlere başlıyoruz."

" Bu kadar çabuk mu ? "

" Eeee ancak. İzin almaya çalış ;ben ayarladım bile."

" Sen herşeyi programlamışsın anlaşılan."

" Evet melek karıcığım."

Güzel bir yemeğin ardından evlerine döndüler.

O gece Esin bambaşka duyguların içindeydi. Bakalım zaman ne gösterecekti?



NEŞE KIZILYAR



SİZLERLE ÖYKÜ DEVAM EDECEK SEVGİLERİMLE...