Gönlü aydın bir kişiye kul olmak, padişahların başına taç olmaktan iyidir. (mevlana)
burcubayraklı
burcubayraklı

Ben Hala Görüyorum Kendimi

Yorum

Ben Hala Görüyorum Kendimi

0

Yorum

0

Beğeni

0,0

Puan

832

Okunma

Ben Hala Görüyorum Kendimi

Soğuktu; iliklerine kadar donmak üzereydi...
titrek ellerinde bir kağıt parçası tutuyordu.
onu daha da üşüten ufak bir kağıt parçası,
artık yazıları bile zor okunur haldeydi,
bi kısmı yanmış, bazı yerleri karalanmış ve defalarca buruşturulmuş,
ama hala ellerinde olan bi kağıt parçası..
gözlerinden akan yaşlarla defalarca okumuştu,
o yüreğine acı veren en büyük sözleri..
kimi yerlerinde hala nem vardı..
canı yanıyordu, kendine bile küskün bi halde öylece susuyordu..
belkide bu sefer o kelimeleri yok edecekti,
ama içinde ona engel olan kuvvetli bir duygu vardı..
birden tüm gücünle ayağa kalktı.
aynanın karşına geçti...
ve öylece gözlerinin içine baktı,
bi on dakika sürmüştü bu bakış,,,
dudaklarını hafifçe kımıldatarak fısıldadı..
ben kimim?
o an gözlerinden akan yaşlar yüzünü tanımsız yapıyordu..
uzun süredir aynalara yabancı olan yüz, şimdi tanımlanıyordu...
son kez elindeki kağıda baktı,
ardından gözlerine..
sonra sesini hafifçe yükselterek,
bu kağıt parçasımı beni kaybediyor ?
diyerek;gözlerini yumdu...
avuçlarındaki kağıdı bütün gücüyle sıkmaya başladı..
gözlerini açtığında aynaya tekrar baktı...
gözlerinde bi ışık belirdi..
ardından derin bi nefes aldı,
pencereye doğru yaklaştı..
elindeki kağıdı esen rüzgarın kollarına bıraktı..
tekrar derin bi nefes aldı ve haykırdı...
bak istediğin oldu, hani yazmışsın ya..
seni üzmeye hakkım yok (...)
haklısın sanırım, benimde kendimi üzmeye hiç hakkım yok..
diyerek ordan uzaklaştı..
boş bir kağıt aldı ellerine ;
Sen beni üzmedin, üzemezsinde bak ben hala kendimi görebiliyorum
sende bi baksana görebilecekmisin kendini.
şimdi o rüzgarın kollarında bul bakalım bulabilecekmisin bir ben daha
ve al bu son sözlerimde seninle gelsin
sen artık boş kağıtlarda bile kalamazsın bende
kelimelerini son kez birleştirdi ona yönelik..
ve tekrardan pencereye yaklaştı, son kelimelerini rüzgarın kollarına gülerek bıraktı..
sonra penceri kapattı, aynanın karşına geçti..
gözlerinin içine bakarak seslendi;
ben, ben olduğum sürece; sen, sen olamazsın bende
bak hala görüyorum kendimi,
senin hiçbir zaman göremediğin, göremeyeceğin gözlerimle...

BURCU BAYRAKLI

Paylaş:
(c) Bu yazının her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazının izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yazıyı Değerlendirin
 
Ben hala görüyorum kendimi Yazısına Yorum Yap
Okuduğunuz Ben hala görüyorum kendimi yazı ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Ben Hala Görüyorum Kendimi yazısına yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
ÜYELİK GİRİŞİ

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL