Düzenle
Geceye Gönlümden Sarkanlar
01 Ekim 2011 Cumartesi, 05:07 tarihinde Nurşen Yıldız Greszyk tarafından eklendi

gecenin ayazı desem değil..gecenin matemi hiç değil..bir boşluk sallanır penceremde..gözlerim takılır boşluklara..

sokaklarda başıboş bir yalnızlığın tam ortasında..sessiz kırgın gibi hepsi hayata,

daha bu sabah kuşlar cıvıldıyordu penceremin pervazlarında...sokaktaki kuşlara yem veremiyorum...

sebebi açık..yaz mevsiminde beslenmezmiş kuşlar.beslenirse yem aramazlarmış kışın ortasında ..

sonrada ölürlermiş..oysa kırlangıçların ömrü altı ay..şimdi neden kırlangıçları beslemeyelim ki..nasıl olsa göçmen kuşlar..uçup gidecekler mevsim değiştiğin de...hıh..yaz dedim de biz sonbahara girmişiz



mevsimlerde değişiyor annem tıpkı bizim gibi...şimdi gözlerim bir boşluktan diğerine kayıyor.

mutfak camımda ve pervazımda hayat varmış anne...çocuklar ilaçlarını oraya bırakmışlar...çiçeklerim orda oturuyor keyifli saksılarında...

sokak lambası pervaza vuruyor..

yoldan sarhoşlar geçiyor..çocuklar dışarı bakıyorlar sabehleyin..hava durumunu ölçmek için..

herşeye rağmen hava durumu programını her sabah dört gözle izliyorlar..gün içinde ne giyeceklerine karar veriyorlar..

ne çabuk büyüdüler anne, benim gibi diyesim geliyor..konduramıyorum..hayır diyorum hayır..



kalabildklerince çocuk kalmalılar.



ağaçların dalları sarkıyor elimi uzatsam tutacak gibi oluyorum, nazlı nazlı sallanıyorlar işveli dallarında

anne!
bizim bahçedeki ağaçlarımıza salıncaklar kurardık...şimdi ne kadar uzaklar demeyeceğim..

tam karşı yolda çocuk bahçesi var...el ayak çekildiğinde bazen bir kaçak gibi oturuyorum salıncağa, kapatıyorum gözlerimi..çocukluğumu alıyorum kucağıma sallanıyoruz çılgınca...

gözlerimi açmak istemiyorum ...çocukluğum kaybolmasın yitik anıların arasında..ben böyle ara sıra çokda nadir olsa sallanırken dönüyorum çocuksu yanıma...

çocukluğumu yaşatıyorum ya biraz...işte tam orda



kendimi unutuyorum çokca..







nURŞEn yILDIz 1/10/2011 05.00