bazen susmakta konuşmakta bir fayda etmiyor sussan zarar konuşsan yine zarar hesabı içinde hep bir kırıntılar kalıyor insanın ve işte ’CAM’ değil ’ CAN’ kırıntıları deniyo buna. kalbimiz hep bir yarım atıyor belkide ama yaşamak zorundayız yaa yuvarlanıp gidiyoruz yıllarca paramparça oluyo hayallerimiz ve yıpranıyor hayatımız bir daha o ana dönmek yok tek bir şansımız var ya arkamıza bakmadan devam edicez ya da yıllarca sürünüp gidicez...

Şimid o ’can’ kırıklarına basa basa ilerliyorum nereye gittiğimin bi önemi yok daha doğrusu bende bilmiyorum kısacası ’yaşıyorum’ işte tabi buna yaşamak denirse ... daha yolun başındayım farkındayım ... ama emin olun paramparça bir kalple devam ediyorum yolun geri kalanına . her gittiğim yerde bir parçamı bırakıyorum .. Meğerse ne çabuk yaşlanmış kalbim . Kafa yormuyorum artık geçmişi çözmekle bende artık umursamazlardanım ...
..... YANİ ÖYLE OLMAYA ÇALIŞIYORUM ......